second-person singular/ minsung

پشت بار قفسه ای پر از بطری بود و در پشت، آینه ای که عکس مینهو در آن می‌افتاد. مدتی از آن چشم برنداشت. باز هم آن حس مزخرف به او دست داد. کسی که توی آینه میدید بیشتر و بیشتر شبیه معشوقه قدیمیش میشد و کمتر و کمتر شبیه خودش. کمتر و کمتر به لی مینهو شباهاتی داشت و بیشتر و بیشتر به هان جیسونگ.
سالیان سال از آن اتفاق میگذشت و مینهو خبری ازهان نداشت، مینهو ازدواج کرده بود و حال اینجا بود، یک اول شخص که داشت به دوم شخص مفرد تبدیل می‌شد، به دوم شخصی که زمانی عاشقش بود و حالا؟ حالا فقط عذاب وجدانی رو به یاد داشت که از عشق برایش به جا مانده بود.
***
دوم شخص مفرد، برداشتی از اولش شخص مفرد هاروکی موراکامی با تغییر