Başlangıç

Ne yapmam gerektiği konusunda en ufak bir fikrim olmadığını iş çıkışı bir sigara bile yakmadan eve gitme telaşına büründüğümde farkettim. Uzun bir yol ve o yolun sonunda elini uzatıp ,git dercesine yüzüme bakan bir adam. Koşar adımlarla yürürken hangi sokak arasından yürüyeceğimi bilememenin ifadesizliği bile seçmediğim sokak aralarının kaderimi yutması gerektiğinin gerçeğiydi. Bu sefer tamam diye girdiğim her yolda tökezlediğimde "tutup kaldırsana beni " dercesine baktığım adam görmüyordu, bağırmalı mıydım?
Bir adam seçmek bir hayat seçmekti ya da yetinmeyi bilmediğin hayatını mahvetmek. Ben çokta geniş olmayan tüm manevi varlığımı kenara çekip bir adam uğruna herkesten vazgeçmiş olan o "kızım"
Sevdiği adam uğruna tüm tabuları yıktığını zannederken kendi dünyasını başına yıktığını anlayan "o kız"
İnsanoğlu acımasız "yaratıklardı" yaratık diyorum "yaratılmıştık" ve hep yaratılan hep yaradandan ötürü sevildi.

*