IN LA KESH

"Geçmez," dedi balık.
"Pişmanlık, içini içten içe kemiren, seni senden alan bir zehirdir.
Ve insan...
Aynı hataya defalarca düşen, unutmaktan başka marifeti olmayan bir varlıktır.

Bu duygu, Neva...
Öyle bir şey ki seni, nefesin saydığın insanlardan bile koparır.
Karanlığa gömüleceksin, küçük.
Yaptığın şey seni yakacak; hem de herkesin gözleri önünde.
Ama kimse dönüp bakmayacak.

Bir anlık öfkeyle yandığında, kimse kül olduğunu görmeyecek.
Senin için ağlayan olmayacak.
Çünkü insanlar, hatanı affetmekle değil, seni o hatayla damgalamakla ilgilenir.
Yaralarını sarmak yerine seni parmakla gösterirler.
Sırtını dönecekler.
Ve sürüye uyan binlerce yüze tanık olacaksın.

Yalnız kalacaksın.
Ama asıl ceza bu değil.
Asıl ceza, o yalnızlığı bilerek seçmen olacak.
Çünkü sahte iyiliklere, boş vaatlere ve iğreti tebessümlere karnın tok olacak.
Düşenin elini tutmayanların arasında dik durmayı öğreneceksin.

Acımayla bakan gözler, yüzünde donuk tebessümler...
Hepsi yalan.
Bu dünyanın insanı bile sahte."