GÜNEŞ TANRISI

Bir zamanlar Koreli bir ailenin üç kızı vardır. Byon-Soon (Yıldız) ailenin en küçük kızı idi. Ufak tefek, hep yüksekleri seven, pırıl pırıl gözleri olan bir insandı.
İkinci kardeş Dael-Soon (Ay), beyaz tenli bazen aydınlık yüzlü kibar bir kızdı. Hep havalarda uçmayı aşk şarkıları söylemeyi severdi.
Hael-Soon (Güneş) kızkardeşlerin en büyüğü idi. O gündüzleri etrafta gezinen geceleri evinde saklanan mahcup bir kızdı.
Çiçekli yağmurlu bir ilkbahar gününde kardeşler kırlara gitmek için evlerinde hazırlık yaparlarken ansızın açık kapıdan bir kaplan gördüler. Hemen ana kapıyı örtüp arka kapıdan bahçeye çıktılar ve iri bir kiraz ağacının üzerine çıkıp saklandılar. Kaplan bunların peşinden gelince, ağaca çıkmaya çalışan kaplanı önlemek için kendi elbiselerinden parçalar kesip ateşe verip, ateşli bezleri kaplana savurdular. Kaplan adeta kudurmuştu. Kızlar ise fena halde korkmuşlardı. Bir de elbiselerinden parçalar kesip yaktıkları için nerdeyse çıplak kalmışlardı. Bunun için de çok utanıyorlardı. Byon-Soon korkudan küçülmüş ufalmıştı. İkinci kardeş Dael-Soon (Ay) da çok korkmuştu. Yüzünün yarısı yanık elbise parçalarının etkisi ile kararmıştı.
Hael-Soon (Güneş) çok mahcup bir kızdı. Onun üstünde hiç elbise kalmamıştı. Alevlerin etkisi ile her tarafı kızıla dönüşmüştü.
Bu korku içinde Gök Tanrı'ya kendilerine yardım etmesi için yakardılar. Tanrı onları altın bir zincirler gökyüzüne çekti.
Sonunda üçü de kurtulmuştu. O çok mahcup olan kız (Hael-Soon) etraftan herkes kendisine baktığı için öfkelenmiş kızarmıştı. Sonunda bakışları ok gibi bakanların gözünü kamaştıran ışınlar saçıyordu. Gök Tanrı o zamandan beri onların gökyüzünde gezinmelerine izin verdi. Zamanla gelişerek bugün bildiğimiz Ay, güneş ve yıldızlar oluştu.