Siempre Estaremos Ahí

Siempre Estaremos Ahí

  • WpView
    Odsłon 64
  • WpVote
    Głosy 46
  • WpPart
    Części 11
WpMetadataReadW trakcie
WpMetadataNoticeOstatnia publikacja niedz., gru 3, 2023
14 de febrero del 2021 _Venga sube _pero es que.._ no me dejo hablar. _Roma, cuando subas no vas a querer bajar te lo aseguro. _ pero y si me caigo?_ le tenía terror a las alturas y subir al techo de una casa me daba pánico...pero aún con toda mi inseguridad sabía que no me podía pasar nada, porque estaba a su lado, y se sentía bien.. _ no te vas a caer, siempre voy a estar para evitar que te hagas daño, en este caso que te caigas. Jou no era de decir muchas cosas románticas,las palabras no eran lo suyo, pero sentir... _ está bien!! Al final subí, y no les puedo negar que casi me caigo al ver aquella obra maestra que nos regalaba la noche. _who!!_ fueron las únicas palabras que salieron de mi boca, estaba ensimismada contemplando las constelaciones... Nos acostamos, hacía frío, pero no me importaba, el tiempo a su lado estaba dentro de un reloj de arena, y tenía que disfrutarlo al máximo. _ la ves? _ si, la veo_ me dolían los ojos de tanto mirarla... _ cuando no esté, mírala, ahí siempre voy a estar.. _ aunque se oculte?? _ aunque se oculte, siempre va a estar ahí, y donde ella esté estamos nosotros recuérdalo, siempre estaremos ahí. _siempre estaremos ahí...
Wszelkie Prawa Zastrzeżone
#109
ro
WpChevronRight
Dołącz do największej społeczności pisarskiejOtrzymuj spersonalizowane rekomendacje dzieł, zapisuj ulubione dzieła w bibliotece oraz komentuj i głosuj, aby rozwijać swoją społeczność.
Illustration

To może też polubisz

  • Te Esperaré: Una historia de amor, destino - Próximamente en físico
  • ଘ(੭ˊᵕˋ)੭ ⌗ I'M NOT THAT YOUNG!!! : ❲👁❳️ ᰍ
  • Asuntos ilícitos
  • ↷𝙄𝙣 𝙢𝙮 𝙙𝙧𝙚𝙖𝙢𝙨❞ *𝙃𝙚𝙧𝙚𝙢 𝘿𝙞𝙨𝙣𝙚𝙮 𝙔𝙖𝙣𝙙𝙚𝙧𝙚×𝙇𝙚𝙘𝙩𝙤𝙧𝙖*
  • El Lado Oscuro De KiHyun II #KiHyun Monsta X#
  • Impossible L♥ve {#2}
  • My favorite  crime  ( Evan peters)
  • Alma de infancia
  • ᙓꙆ ᥴᥲ⳽o ᑯᥱ Ꙇᥲ ᥱ⳽ᥴᥙᥱꙆᥲ ᥱຕᑲɾᥙʝᥲᑯᥲ (ᗣᥴᥲᑯᥱຕɩᥲ Кɩຕᥱt⳽ᥙ ყ tᥙ́) #Ꮃꭺꭲꭲꭹꮪ21
  • Julieta,  La Chica Suicida

🦋 Índice: El día parecía un reflejo de mi alma, un cielo gris y denso que pesaba sobre mí. Me iba sin expectativas, sin esperanza alguna de verlo, convencida de que nuestros caminos nunca volverían a cruzarse. Pero justo cuando el destino parecía sellado, lo vi. Estaba allí, de pie al otro lado de la calle, y cuando nuestras miradas se encontraron, me sonrió. Esa sonrisa, tan familiar y cálida, desarmó cualquier emoción que pudiera haber sentido hasta ese momento. Era como si, en ese instante, el mundo dejara de girar y el peso de los recuerdos se liberará en un suspiro. Lo extrañaba, aunque no lo admitiera, y ver su rostro trajo consigo una marea de memorias, de momentos que pensé haber dejado atrás. Mientras caminaba hacia mí, mi corazón latía con una mezcla de anhelo y dolor. Me pregunté si él también estaba feliz de verme, si en su sonrisa había un rastro de los sentimientos que alguna vez compartimos. Pero a medida que se acercaba, la realidad me golpeaba con fuerza. Cada paso suyo parecía resquebrajar algo en mi interior, haciéndome recordar por qué había decidido irme. Mi rostro seguía inmutable, atrapada entre la rabia, la frustración y una tristeza profunda. No podía dejar que viera lo que en verdad sentía. Y entonces, el semáforo cambió a rojo, y él cruzó la calle corriendo, acortando la distancia que nos separaba. Sin previo aviso, me envolvió en un abrazo. Pero algo en mí había cambiado. La calidez que una vez sentí por él se había transformado en una tristeza insondable. No lo entendía en ese momento, pero el cariño que alguna vez fue puro y profundo, ahora era solo un eco de lo que había sido. ¿Estaba realmente aquí para despedirme de él? La pregunta se quedaba suspendida en el aire, sin respuesta. Lo único que sabía con certeza era que aquel día, un ciclo estaba llegando a su fin. 21 y 24 8 de septiembre Un fin...

Więcej szczegółów
WpActionLinkWytyczne Treści