BİTTİN SEN!

"Seni sevmiyorum anla artık şunu!" dedim yüzüne karşı bağırarak.Söylediğim koca bir yalandı.Onu başka bir kızın yanında görünce bile deliye dönerken ben gelmiş ona onu sevmediğimi söylüyorum.Dilim ve kalbim bambaşka şeyler söylüyordu.

peki Ateş hangisini seçecekti?

"Yalan söylemeyi kes ve beni sevdiğini itiraf et!" dedi o da sesini yükselterek.Anlamıyorum neden böyle birşey söylememi istiyordu ki?
Onunla aramızdaki mesafeyi kapatacak kadar ilerledim.Ve tam gözlerinin içine baktım.Göz bebekleri büyümüş ve titriyordu.Soğuktan değildi bu başka birşey vardı gözlerinde.Kahverengi gözleri ay ışığın da siyaha dönmüştü.

"Sana neden seni sevdiğimi söylememi istiyorsun Ateş?" dedim sakin bir sesle.Gözlerime bakıyordu benim ona baktığım gibi.Sustu...Her zamanki gibi yine sustu!Artık bundan bıktım.Dengesiz hallerinden,davranışlarından,susmasında artık bıktım!Onu göğsünden sertçe geriye ittim.

"Susma!Susma artık...Bıktım tamam mı,dayanamıyorum artık bu saçma sapan davranışlarına!Sana konuş dediğim de susuyorsun,sus dediğim de konuşuyorsun,git dediğimde gitmiyorsun,hastalandığım gündeki gibi kal dediğim de gidiyorsun,sana birşey olduğunda yardım etmek istiyorum izin vermiyorsun ama bana birşey olduğunda ilk seni görüyorum yanımda,ilk sen geliyorsun yanıma!Şimdide gelmiş beni sevdiğini söyle diyorsun!Bu davranışlarından gerçekten çok sıkıldım.
Neden gelip seni sevdiğimi söyleyeyim ha?Bana bunun mantıklı bir açıklamasını yapsana!Neden böyle dengesizsin Ateş?!"

"Çünkü sen hayatıma girdiğinden beri sol tarafımda katlanamadığım bir ağırlık var!Buna da ben dayanamıyorum!" dedi elini kalbinin üzerine koyup...

Ne?!