Hadra

Kendi hikayemin bile külkedisiyim.
Saat ne zaman 12'ye dem vursa, bir gemi kalkar limanımdan hüzne doğru. Balkabağına dönüşür saltanatım, foyam çıkı verir ortaya. Gözpınarlarımdan taşan iki inci nazlı bir gelin edasında süzülürken, elma kemikciklerimden çeneme doğru. Akar boyam.
Ben kendi hikayemde bile mutlu değilim ki.
Hep bir varım bir yokum. Ya evvel zamandayım, yada kalbur saman içinde. Pireler tellal iken bile hiç birşeyim.
Benim hikayem bile siyah beyaz çizgi roman.
Kara şövalyelerin bastığı kentte ki âsâsı dahi kırılmış cadılardan biriyim belki de.
Aslında.. Benim kendime ait bir hikayem bile yok.
Mış'lı zamanlarımın dı'lı yaraları bunlar. Herşey gibiyim ama hiç birşeyim. Hiç kimse. Evet evet, tam da öyle. Herkesin hiç kimsesiyim ben.
Selam adam.
İmza: Hiç kimsen...