GÖNÜLÇELEN

GÖNÜLÇELEN

  • WpView
    Reads 318
  • WpVote
    Votes 21
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Dec 4, 2025
"Çocuk olan hiç kimse bu saatte çocuk parkına gelmez, İz. Bu saatlerde çocuk parkları çocukluğu yaralı insanlar için karanlıktır." dediğinde yutkundum ve gözlerimi karşımdaki sokak lambasına diktim. "O zaman sen de yaralısın?" dediğimde bir süre hiçbir cevap gelmedi ama sonunda aldığı derin nefesle cevap vereceğini anladım ve fark etmeden onu dinlemeye başladım. "Herkesin hâlâ üstü kaşınan bir yarası vardır, Tipsiz." "Herkesin hâlâ açık bir yarası da vardır, Diken." dediğimde gözlerinin beni bulduğunu hissettim. Ona Diken dememi sorgulamamış, öylece susmuştu. Başlangıç:🖤27.03.2022🦋
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • KORKUT / bxb
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Sirayet|Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines