sensiz ben

Acımasız, yamyam dünya tarafından ölüme terk edilmişti Deniz o gece. Belki de bu ölümü kendisi belirlemişti, sahte birkaç gülümseme ve minnet ifadesi ona yeterli olmaz mıydı? Olurdu. Ancak o kendisini ölümün kollarında hayal etmiş, cennetin bir katında kendisine de bir yer olabileceğini düşünmüştü. Belki de haklıydı, cennet ona her bir meyvesini sunacak ve yaşadığı acıların karşılığını bulacaktı.

Gözleri kapanmış, bedeni buz kesmişti.
"Sensiz ben, eşsiz bir kristal tanesine benzer ve her bir yanım şeytani ölü ruhlarla bezenirdi. Aralarındaki tek masum belki de ben olurdum, en değersizleri olmama rağmen."