DEL (Asil Koruyucu)

Üçünün arkasında yer alan adam ise beni en fazla etkileyendi. Bakışlarımı ona çevirdiğimde tüm hücrelerime kadar irkilmiş ve garip bir şekilde korku ile harmanlamıştım. Vücudu diğerlerinin neredeyse iki katıydı. Kömür karası saçları uzun ve darmadağınıktı. Onları ensesinde bir deri parçası ile toparlamış ancak bu konuda pek başarılı olamamıştı. Bakışları ise en karanlik gecelerden bile daha koyuydu Iki dipsiz kara delik, iki kör çukur gibiydi. Içlerinde nasıl tehlikeler ve belalar gizli olduğunu kimse bilemezdi. Vücudu sadece kas ve kemikten oluşuyor gibiydi. Omuzları inanilmaz geniş ve şişkin pazıları benim belimden bile daha kalındı. Üzerindeki siyah tisort tarzı kıyafetten görebildiğim kadarıyla tüm bedeni dövmeler ile kaplıydı. Açıkta kalan tek bir noktasında bile teni görünmüyordu. Hatta öyle ki kalın boynunu bile bir piton dövmesi sarıp kuşatmıştı. Bunu görmek bile korku ile dolmama yetmişti. Yüzü şimdiye kadar hiç bir erkekte rastlamadığım kadar sert ve keskin hatlara sahipti. Ona bakmak beni kuşatan korkuya esir olmama yetmişti. Sırtında iki uzun kılıç taşıyordu. Öyleki parlaklikliklari ve keskinlikleri bir eti kesmeden bile o acıyı teninizde duyumsamaniza yetiyordu. Bana bakıyordu. O hepsinin aksine bana daha dikkatli bakıyor ve avını saldırıp parçalamak ister gibi nefretle soluyordu. Onun gözlerinde gördüğüm kararlılığı etkiyi ve korkuyu hayatımda şimdiye kadar hiç yaşamamıştım.

Yutkundum parmak uçlarından başlayan bir titreme ile tüm vücudumun sarsılmaya başladığını hissettim. Usulca bir hamle yapıp geriye doğru bir adım attım.

Eğer canımı seviyorsam ve yaşamak istiyorsam hemen şimdi koşmalı ve kabuslarımda bile rastlamayacağım bu dört adamdan kaçmalıydım.