Right Next to You
- Reads 1,510
- Votes 23
- Parts 4
Ongoing
Last published Thu, Mar 5, 2015
Madilim ang paligid. Malamig ang simoy ng hangin. Walang dumadaan na mga sasakyan, ni wala kang maririnig na anumang tunog kundi ang mga asong umaalingaw at pagala-gala sa kalye. Binilisan ko ang lakad ko, pakiramdam ko may mga taong sumusunod sa akin. I feel so different right now. Pakiramdam ko nasa dulo na ko ng kawalan. Sadya ngang mapagbiro ang tadhana. Minsan oo, minsan hindi, minsan tama, minsan mali... Hindi natin hawak ang buhay natin. Hindi natin alam kung anong mangyayari sa atin sa araw ng bukas o sa susunod pa.
lub-dub-lub-dub-lub-dub-lub-dub-lub-dub...........Pabilis ng pabilis ang lakad ko para makatakas sa kung sinumang sumusunod sa akin. Hindi ko alam ang aking gagawin, ang alam ko lang ay ang tumakbo ng tumakbo para matakasan ito. Sana ay makasama ko pa ang aking mga magulang, I want to stay with them. I love them very much. Lalo na ang taong nagpabago ng aking buhay. Sana ay sabay kaming makatapos ng college. Sana ay makakain parin kami ng ice cream. Sana ay may tao pang
magtuturo sa akin kung pano tahakin ang tamang landas sa buhay at kung pano ang magmahal nang;
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
BOOOOOOOGGGGSSSSSH!!!!!!! tgsshh tgssssh pssssh...
*All I see is a peaceful place, walang gutom, walang malungkot,full of comfort and unconditional love. Lahat sila ay masayang nagkwekwentuhan..*
A/N: Hello guys!!!!! first time ko pong gumawa ng story sa wattpad. I hope you'll enjoy this story po. Ito po ay istoryang ikaaantig ng inyong mga puso. Puno ng alaala at puno rin ng drama at pagmamahal. Inihahandog ko po itong story ko sa kaibigan kong si Raine Pascual at ang aking tatay na yumao na..... God Bless You all. pls. vote and share po :) :)
All Rights Reserved
#621
boy
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
"The One That Got Away"
Long time ago or should I say past fifteen years ago, in bright starry night, there was a girl standing in the middle of the midst. Her long black hair fly freely in the air as cold wind blows. Her beauty was stunning but the darkness can't hide the tears in her eyes. Sino ba namang hindi iiyak at gugustuhing mag-isa matapos ang napakaraming kabiguan at pagsubok na pinagdaanan mo. Walang kakampi... walang masasandalan... "Bakit?! B-bakit sa dinami- daming tao sa mundo ay sakin pa nangyari 'to? Anong kasalanan ko... s-sabihin mo! Balang-araw... b-balang-araw! Lahat ay magbabago... magiging matagumpay ako. Hindi na ako iiyak at matatagpuan ko ang tamang taong tunay na magmamahal sakin! B-balang-araw!!!..." Malakas niyang inihagas ang batong hawak- hawak ng kanyang kamay habang patuloy na dumadaloy ang luha sa kanyang mga mata. Bakit nga ba?? Ang sagot... alamin... The story of pain, hope, happiness, waiting and love will now be told.... Characters Preview: > Almira Kaye Labos Montenegro 💙 > Park Zander Kim 💚 > Vincent Carlos Tan 💜 #First Story #Vacation GoalsComplete
Fall All Over Again
published under PHR 2013 (Modified version) Why did I kiss you? Dahil gusto ko... Because I'm dying to kiss you every time I see you. Batang paslit ka pa lamang ay pinapangarap ko na ang mga labing iyan. Look how lucky can I get." 💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓 "Crush kita. Hihintayin kong lumaki ka at liligawan kita, promise 'yan." Paslit pa lamang si Timmy nang unang bitawan ni Third ang mga salitang iyan. Sa paglipas pa ng taon ay muli nitong inungkat ang pangako. "'Mula ngayon ay opisyal na girlpren na kita, kaya huwag ka ng magpapaligaw sa iba," pilyong sabi nito. "Puwede ko bang halikan ang girlpren ko?" "Sira ka ba?" Napamulagat siya nang todo sa request nito. "Ako ang unang boypren mo, kaya dapat ako din ang first kiss mo. Una at huli..." Bago sila naghiwalay ng lalaki ay ninakawan siya nito ng halik sa mga labi. "Hindi mo na talaga ako makakalimutan niyan, Timmy. Hanggang sa muli nating pagkikita..." Pero hindi na sila muling nagkita pa. Ang pangako nito ay nabaon sa limot. Paano nga ba panghahawakan ang isang pangako ng kabataan? Paglipas ng maraming taon ay muling nagkrus ang landas ng dalawa. Ang dating cute na Third noon ay isa nang macho at guwapong anak ni Adonis ngayon. Hindi pa niya limot ang hinanakit sa kababata, at ang masaklap ay hindi pa rin lipas ang kahibangan niya dito. "I always keep my word, Timmy. I always do." Huh! Ito pa ang may ganang magsabi ng gano'n? Pero sadya yatang hindi sila para sa isa't-isa dahil muli silang pinaghiwalay ng tadhana. And this time, hindi lamang isang baldeng luha ang idinulot nito sa kanya, tinangay pa nito ang lahat- ang kanyang isip, puso at buong pagkatao. Reading Order: Book 1: I Couldn't Ask For More Book 2: Fall All Over Again Book 3: My Sweet Misery Book 4: Creepy Little Thing Called LoveComplete
Hey, I Love You!
Hey, I Love You! is under revision. Please bear with the characters' names being changed and some parts of the story's revised. PS. I've only revised the first few chaps of the story. Naaalala mo ba kung paano tayo unang nagkakilala? Sa school yon, first day of school. Kinatok-katok mo yung salamin ng kotse ko. Nagsigawan tayo non. Muntik na nga kita sagasaan. Ang galing lang eh. Inis na inis ako sayo. Pero magkaklase pala tayo. Seatmate pa nga di'ba? Naalala mo ba? Nung ilang pilit mo ako kinulit non about sa ex ko? Nasaktan pa nga kita non. Pero sa huli nalaman ko din ang totoo. Eh yung nung inalagaan mo kita? Kahit inis na inis ako sayo kase ang kulit-kulit mo nung may sakit. Pero hindi pa rin kita iniwan. Nung nawala ang lahat sa sa iyo, nandoon ako, ako yung lumaban, ako yung hindi sumuko. Ganun din ang ginawa mo. Nandyan ka lagi para sa akin. Ipinaglaban mo ako. Hindi mo ako sinukuan. Ginawa mo ang lahat. Pero bakit ganon? Ang unfair ng mundo. Bakit ikaw pa? Bakit ako?Complete
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
Sana Ako Na Lang
Sana makita mo naman na may nagmamahal sayo..... Nasa malayo at nakatingin sayo.... At minsan na..... Nakakasama mo.... Nung Ikaw ang lumayo.... Ako naman ang patuloy na sumusunod sayo... Tinitignan ko ang bawat kilos mo... Na minsang nagpaparamdam sayo ng wala kang kamalay malay. At ito ang nagpapangiti sayo..... Ngiti na nagpapaligaya sa akin ng lubusan....... Peroo...... Bakit pag kaharap mo na ko hindi mo na ko makita??? Bakit sa kanya ka laging nakatingin?? Bakit hindi mo man lang ako bigyang pansin? Di ba siya ang nagpapaluha sayo?? Bakit pinagpipilitan mo pa ang sarili mo? Nandito naman ako....... Palaging nakatingin at nakasunod sayo. Sana ako na lang..... Pero hanggang 'SANA' lang naman ako... (A/N: if your a perfectionist this story is not for you po. Maraming kahugutan ang nilalaman ng diary be like story po na ito. Yung tipong nagpapakat@nga na po yung mga characters di pa rin makapag move on yung kahit lumayo na sila no use pa rin po. Kung hindi mo po type yung mga gantong scenes wag niyo na lang pong basahin baka maboring lang po kayo or mainis. Pero sana naman po pansinin at suportahan nyo. And lastly feel free to write a comment about what you can say about the recent chapter that you had read. That's all thank you po.)Complete![MINE❤️ [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/287982546-256-k731870.jpg)
MINE❤️ [Completed]
Maraming nagbago simula ng magkasakit ang kanyang papa. Nagkautang ng malaki sa banko ang kanilang pamilya. Halos lahat ng lupa at bahay na naipundar ng kanyang mga magulang ay naghalong para bula. Pero ayus lang ang mahalaga nadugtongan ang buhay ng kanyang papa. Pero pano nga ba kung isang araw magising na lang sila isang umaga na pati ang natitirang bahay at lupa na naipundar ng kanyang mga magulang ay mawawala narin at ang masaklap pa pati ang kanyang ama ay bilang na lang rin ang oras at araw na kanila itong makakasama! Kung kayo ang nasa sitwasyon ko? Bilang anak ano ang kaya ninyong gawin para sa inyong pamilya? Kaya ninyo kayang ipagpalit ang sarili ninyo kalayaan para sa buhay at kasiyahan ng inyong malapit ng mamayapang ama? Kaya ninyo kayang akuin ang mabigat na resposibilidad na kakaharapin na inyong pamilya? Pero kung ako ang tatanungin lahat kaya kung gawin kahit kapalit nito ay ang aking kalayaan. Pagdating sa aking pamilya di bale ng umiyak ako ng patago wag ko lang silang makitang luhaan. This story is based on what my imagination say's haha i hope you all like it❤️😚 godbless and always keep safe everyone❤️Complete
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
The Uncertain Life of Ronnie ( Book 1 )
Book 1 Hindi ko alintana ang malakas na pagbuhos ng ulan at malamig na hangin dala na siguro ng kaba kaya hindi ko na ito maramdaman pa. Kanina pa ako tumatakbo dahil sa may humahabol sa akin ang mga tauhan ng taong pumatay sa aking mga magulang. Hindi ko na ininda pa ang pagod basta makatakas lang ako sa mga taong iyon. '' Bang, Bang, Bang... '' Tatlong magkakasunod na putok ng baril ang narinig ko. Alam kong malapit lang sila sa akin kaya mas binilisan ko pa ang pagtakbo kahit sobrang sakit na ng katawan ko. I need to escape from those mens dahil kailangan kong makapaghiganti sa kanila. Hindi ko namalayan dahil sa lalim ng iniisip ko nakarating na pala ako sa isang kalsada. It's not really familiar sa akin ang lugar na ito kaya dahan dahan akong naglakad dahil baka maabutan pa ako ng mga taong humahabol sa akin. Habang binabagtas ang kahabaan Ng kalsada bigla nalang sumagi sa aking isipan ang pangyayaring kailan man hindi ko makakalimutan. Napahagulgol nalang ako dahil sa galit at sakit na aking nararamdaman ngayon habang iyak Lang ako ng iyak may naaaninag akong ilaw sa di kalayuan. Dali dali akong naglakad papunta doon upang humingi ng tulong. Pero naisip ko na huwag na lang baka sabihin lang nila isa akong baliw Lalo na ngayon sa ayos Kong Ito. Isa pa lang truck ang naabutan ko. Dahan dahan naman akong umakyat sa truck para makapagtago. " Bahala na Kung san ako dalhin ng truck na to ang mahalaga mailayo ko ang aking sarili sa Kanila. " Sambit ko sa aking sarili. Wala na akong magagawa kailangan kong makalayo sa lugar na ito lalo nat hahanapin ako ng mga Ronchuelo. I am so lucky na napunta ako sa truck na ito dahil puro prutas ang karga nito. Hindi ko na inintindi pa ang mga tao sa harapan at Dali daling kumuha ng saging para makakain na dahil gutom na gutom na ako.Complete![My Handsome Seatmate [ Short Story ]](https://img.wattpad.com/cover/5988729-256-k709083.jpg)
My Handsome Seatmate [ Short Story ]
Gina’s note: Hello po sa inyo!! ^_^ It was my first time to write a story in wattpad and firt time practicing in writing a story and I hope kahit kunti sana magustuhan nyo manlang itong short story ko na inihanda para sa inyu mga readers although hindi po ito masyadong maganda dahil nag prapractis palang po akong mag write ng story , sana lang may maka appreciate ng konti sa effort kung to :( And please sana wag nyo po naman laitin itong story ko kasi malulungkot ako pag ginawa nyo yun :| at isa pa sana hindi nyo iko-kompara ang story ko sa iba because I don’t want comparison at diba kasasabi ko lang na nagpra-praktis palang po ako at pagpasensyahan nyo nalang po ang wrong grammar ko ;D, Alam ko namang hindi gaanong kagandahan itong story ko but I hope you will appreciate it… Alam ko hindi lahat sa inyo ay makaka- appreciate ng effort ko..and if you could’nt appreciate it I’ll understand but wag nalang kayong mag comment kung lalaitin nyo manlang ang story ko kasi tao lang ako na nasasaktan..then there is one thing I must say to you guyz this story is not a joke it is my effort in doing this story at fiction lang po ito…actually tumatanggap ako ng mga opinions at advise kung ano ang masasabi nyo dito sa story ko pero wag lang yung panglalait… Beside that kung sino man kayong nagtyatyagang bumasa sa story ko..maraming maraming salamat po sa inyu ^_^v At kung nagustuhan nyo po mga ate at kuya itong short story ko kahit konti manlang wag nyo pong kakalimutanng mag vote at mag live ng comment…. Once Again Thank you love love love to the bottom of my heart<3 Gusto ko lang humingi ng sorry sa inyo kung ganito ako ka OA mag note pasensya na talaga paalala lang…Ang dami pa kasi sat sat ni writer noh? Sige na ito na, this is it pansit!!!!Complete
Te Amo Para Siempre, Bestfri-END (Book I)
Former: A Song for my Bestfriend (Short Story) Prologo: Tanong ko lang. Paano kung ang bestfriend mo is opposite sex?Pagkatapos nagkagusto ka sa kanya?Sasabihin mo ba? Ipagtatapat mo ba?Kaya mo ba?May lakas ng loob ka ba para sabihin?Paano ang pagkakaibigan ninyo? Itong kwentong ito ay umiikot sa mundo tungkol sa dalawang magkaibang walang ginawa kundi ang magtulungan sa isa't~isa.Andyan palagi.Pero magkaibigang babae't lalaki.Ang sweet pakinggan no?Minsan lang yan. BESTFRIENDS. Ano nga ba ang salitang yan? Tungkol saan?Masasabi natin na ang pagkakaroon ng ganyan ay napakasaya! Laging magkasama. Magka~team sa bawat kalokohan.Damayan.Kulitan. Share ng secrets at lalong~lalo na sa foods.. a shoulder to lean and cry on. Nakakabaliw kasama. Nakakagaan ng loob 'pag may problema.Nagpapatawa.Nagpapaiyak.Nagmamahal. At higit sa lahat, nagpaparaya. Pero in this story.Hindi lang ang mga factors na yun ang meron sila.In fact, nagpapalitan sila ng"I Love Yous" bago matapos ang isang araw.What an extraordinary bestfriends! Sa bawat araw nilang magkasama.. masisisi mo ba kung.. Hanggang mahulog ang loob nila sa isa't~isa? Alam naman natin yan diba? We will do everything for our love ones. Pero.. naramdaman mo na ba ang pakiramdam na nagsisisi ka sa isang bagay na sana iyon ang ginawa mo at pinagtuunan ng pansin?Yun, yun eh! Di na maibabalik! ;( Naiyak ako dito habang iniisip ko 'to eh. Short story lang talaga siya.Pangpatulog sana.Kaya guys! Kayo nang humusga sa sarili ninyo. Basahin mo 'to between eleven pm to twelve ;) Ang effective.What you need before you this are: Senti mood, cool, dark and quiet place.Complete
Long time ago or should I say past fifteen years ago, in bright starry night, there was a girl standing in the middle of the midst. Her long black hair fly freely in the air as cold wind blows. Her beauty was stunning but the darkness can't hide the tears in her eyes. Sino ba namang hindi iiyak at gugustuhing mag-isa matapos ang napakaraming kabiguan at pagsubok na pinagdaanan mo. Walang kakampi... walang masasandalan... "Bakit?! B-bakit sa dinami- daming tao sa mundo ay sakin pa nangyari 'to? Anong kasalanan ko... s-sabihin mo! Balang-araw... b-balang-araw! Lahat ay magbabago... magiging matagumpay ako. Hindi na ako iiyak at matatagpuan ko ang tamang taong tunay na magmamahal sakin! B-balang-araw!!!..." Malakas niyang inihagas ang batong hawak- hawak ng kanyang kamay habang patuloy na dumadaloy ang luha sa kanyang mga mata. Bakit nga ba?? Ang sagot... alamin... The story of pain, hope, happiness, waiting and love will now be told.... Characters Preview: > Almira Kaye Labos Montenegro 💙 > Park Zander Kim 💚 > Vincent Carlos Tan 💜 #First Story #Vacation Goals
More detailsContent Guidelines