Right Next to You
- Reads 1,510
- Votes 23
- Parts 4
Ongoing
Last published Thu, Mar 5, 2015
Madilim ang paligid. Malamig ang simoy ng hangin. Walang dumadaan na mga sasakyan, ni wala kang maririnig na anumang tunog kundi ang mga asong umaalingaw at pagala-gala sa kalye. Binilisan ko ang lakad ko, pakiramdam ko may mga taong sumusunod sa akin. I feel so different right now. Pakiramdam ko nasa dulo na ko ng kawalan. Sadya ngang mapagbiro ang tadhana. Minsan oo, minsan hindi, minsan tama, minsan mali... Hindi natin hawak ang buhay natin. Hindi natin alam kung anong mangyayari sa atin sa araw ng bukas o sa susunod pa.
lub-dub-lub-dub-lub-dub-lub-dub-lub-dub...........Pabilis ng pabilis ang lakad ko para makatakas sa kung sinumang sumusunod sa akin. Hindi ko alam ang aking gagawin, ang alam ko lang ay ang tumakbo ng tumakbo para matakasan ito. Sana ay makasama ko pa ang aking mga magulang, I want to stay with them. I love them very much. Lalo na ang taong nagpabago ng aking buhay. Sana ay sabay kaming makatapos ng college. Sana ay makakain parin kami ng ice cream. Sana ay may tao pang
magtuturo sa akin kung pano tahakin ang tamang landas sa buhay at kung pano ang magmahal nang;
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
BOOOOOOOGGGGSSSSSH!!!!!!! tgsshh tgssssh pssssh...
*All I see is a peaceful place, walang gutom, walang malungkot,full of comfort and unconditional love. Lahat sila ay masayang nagkwekwentuhan..*
A/N: Hello guys!!!!! first time ko pong gumawa ng story sa wattpad. I hope you'll enjoy this story po. Ito po ay istoryang ikaaantig ng inyong mga puso. Puno ng alaala at puno rin ng drama at pagmamahal. Inihahandog ko po itong story ko sa kaibigan kong si Raine Pascual at ang aking tatay na yumao na..... God Bless You all. pls. vote and share po :) :)
All Rights Reserved
#308
gift
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Sana Ako Na Lang
Sana makita mo naman na may nagmamahal sayo..... Nasa malayo at nakatingin sayo.... At minsan na..... Nakakasama mo.... Nung Ikaw ang lumayo.... Ako naman ang patuloy na sumusunod sayo... Tinitignan ko ang bawat kilos mo... Na minsang nagpaparamdam sayo ng wala kang kamalay malay. At ito ang nagpapangiti sayo..... Ngiti na nagpapaligaya sa akin ng lubusan....... Peroo...... Bakit pag kaharap mo na ko hindi mo na ko makita??? Bakit sa kanya ka laging nakatingin?? Bakit hindi mo man lang ako bigyang pansin? Di ba siya ang nagpapaluha sayo?? Bakit pinagpipilitan mo pa ang sarili mo? Nandito naman ako....... Palaging nakatingin at nakasunod sayo. Sana ako na lang..... Pero hanggang 'SANA' lang naman ako... (A/N: if your a perfectionist this story is not for you po. Maraming kahugutan ang nilalaman ng diary be like story po na ito. Yung tipong nagpapakat@nga na po yung mga characters di pa rin makapag move on yung kahit lumayo na sila no use pa rin po. Kung hindi mo po type yung mga gantong scenes wag niyo na lang pong basahin baka maboring lang po kayo or mainis. Pero sana naman po pansinin at suportahan nyo. And lastly feel free to write a comment about what you can say about the recent chapter that you had read. That's all thank you po.)Complete
The Ghost In The Wall
Dahil sa isang bakasyunang mansion na iyong pansamantalang tutuluyan ay may iba ka papalang kasama..isang multo na hindi kilala kung sino at ano siya..dahil ikaw lang ang nakakita syempre natakot ka...dahil narin sa pangungulit nito na tulungan mo siya ay nag pakalayo layo ka. But the shocking part is sinundan ka! Bakit ka lumayo? Kasi nga multo ..nag mumukhang baliw ka na pag kausap siya.. But you feel in love with a ghost. How could that happen? Is it really happen? But one day you realize the situation between you and the ghost...pag nahanap na niya kung sino siya at makabalik na ay makakalimutan ka nya..sad right? Kakayanin mo bang takasan ang nararamdaman dahil may nakalaan na sa kanya? O sasabihin na mahal mo siya? Her say: mahal kita..but I have to let go of you just to keep you safe than to keep you mine..makakalimutan mo rin naman ako.. His say:kahit na ikaw pa ang dahilan ng lahat..makalimot man akot kamuhian ka...hindi mag babago na ikaw ang tinitibok ng puso ko.Complete
Sweetest Mistake
Alam mo 'yung feeling na wala ka namang ginagawang masama, pero parang pinagtitripan ka ng universe? Yung tipong isang maling liko mo lang, biglang ang daming domino effect na sumasabog sa mukha mo? Gano'n ang ganap sa buhay ko. Once upon a time, I was just an average girl-well, not-so-average dahil certified independent woman tayo, mga besh. I had a decent job, a stable life, and a heart that was very much closed for renovation. Bakit? Kasi my ex-boyfriend ghosted me. As in, bigla na lang nawala, walang pasabi, walang closure, walang anything. Eh di syempre, bilang matinong babae, I did what any rational human being would do-nag-move on nang slight. Pero 'di ko akalain na sa kagustuhan kong iwasan ang lalaking sinaktan ako, biglang may ibang lalaki namang ipapatapon sa buhay ko ang tadhana. At saang lugar pa? Sa isang hotel room. With a stranger. At hindi lang basta-bastang lalaki, kundi isang nakakagigil na tao na later on, malalaman kong magiging bagong boss ko. Yes. Alam kong wala akong luck sa love life, pero bakit pati sa career, pinaglalaruan ako ng tadhana? This is the story of how one mistake-one embarrassing, nakakahiya, and downright WORST moment of my life-turned into something I never expected. Welcome to my Sweetest MistakeComplete
Kapitbahay
"Justine, bata ka pa- Simula nya marami ka pang makikita at makikilalang mas higit kesa sa akin- Huminga sya ng malalim at lumunok na parang may inaalis na malaking bara sa kanyang lalamunan bago ulit magpatuloy sa pagsasalita. Look at you, youre young and beautiful malamang sa malamang maraming nagkakagusto sayo, Justine pag ginusto mo ako tatlo kaming gugustuhin at pakikisamahan mo nakukuha mo ba ang gusto kong sabihin?" Hindi ako umimik at tinignan lang sya gusto ko muna syang patapusin sa lahat ng gusto nyang sabihin bago ako magsalita. "Nag aaral ka pa at ayokong maging abala sayo, cant you see you have a bright future ahead of you wag mong sayangin" "Alam ko at naiintidihan kita Athena, pero kasi kahit marami sila ikaw lang yung nakikita at gusto ko wala ng iba, at una palang kitang nakita kasama na sa ginusto ko ang mga bata- Ngumiti ako sa kanya Hindi ka abala sa akin, kasi ikaw yung nagiging inspirasyon ko para lalong magsikap dahil gusto ko pagdating ng panahon- (Tumawa ako ng mahina) syempre advance ako mag isip, I can be your someone that you can relay on kasi alam mo ikaw yung nakikita kong future ko" Alam kong masyado pang maaga, pero sigurado ako sa anumang nararamdaman ko kay Athena.Complete
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
Hey, I Love You!
Hey, I Love You! is under revision. Please bear with the characters' names being changed and some parts of the story's revised. PS. I've only revised the first few chaps of the story. Naaalala mo ba kung paano tayo unang nagkakilala? Sa school yon, first day of school. Kinatok-katok mo yung salamin ng kotse ko. Nagsigawan tayo non. Muntik na nga kita sagasaan. Ang galing lang eh. Inis na inis ako sayo. Pero magkaklase pala tayo. Seatmate pa nga di'ba? Naalala mo ba? Nung ilang pilit mo ako kinulit non about sa ex ko? Nasaktan pa nga kita non. Pero sa huli nalaman ko din ang totoo. Eh yung nung inalagaan mo kita? Kahit inis na inis ako sayo kase ang kulit-kulit mo nung may sakit. Pero hindi pa rin kita iniwan. Nung nawala ang lahat sa sa iyo, nandoon ako, ako yung lumaban, ako yung hindi sumuko. Ganun din ang ginawa mo. Nandyan ka lagi para sa akin. Ipinaglaban mo ako. Hindi mo ako sinukuan. Ginawa mo ang lahat. Pero bakit ganon? Ang unfair ng mundo. Bakit ikaw pa? Bakit ako?Complete
The Uncertain Life of Ronnie ( Book 1 )
Book 1 Hindi ko alintana ang malakas na pagbuhos ng ulan at malamig na hangin dala na siguro ng kaba kaya hindi ko na ito maramdaman pa. Kanina pa ako tumatakbo dahil sa may humahabol sa akin ang mga tauhan ng taong pumatay sa aking mga magulang. Hindi ko na ininda pa ang pagod basta makatakas lang ako sa mga taong iyon. '' Bang, Bang, Bang... '' Tatlong magkakasunod na putok ng baril ang narinig ko. Alam kong malapit lang sila sa akin kaya mas binilisan ko pa ang pagtakbo kahit sobrang sakit na ng katawan ko. I need to escape from those mens dahil kailangan kong makapaghiganti sa kanila. Hindi ko namalayan dahil sa lalim ng iniisip ko nakarating na pala ako sa isang kalsada. It's not really familiar sa akin ang lugar na ito kaya dahan dahan akong naglakad dahil baka maabutan pa ako ng mga taong humahabol sa akin. Habang binabagtas ang kahabaan Ng kalsada bigla nalang sumagi sa aking isipan ang pangyayaring kailan man hindi ko makakalimutan. Napahagulgol nalang ako dahil sa galit at sakit na aking nararamdaman ngayon habang iyak Lang ako ng iyak may naaaninag akong ilaw sa di kalayuan. Dali dali akong naglakad papunta doon upang humingi ng tulong. Pero naisip ko na huwag na lang baka sabihin lang nila isa akong baliw Lalo na ngayon sa ayos Kong Ito. Isa pa lang truck ang naabutan ko. Dahan dahan naman akong umakyat sa truck para makapagtago. " Bahala na Kung san ako dalhin ng truck na to ang mahalaga mailayo ko ang aking sarili sa Kanila. " Sambit ko sa aking sarili. Wala na akong magagawa kailangan kong makalayo sa lugar na ito lalo nat hahanapin ako ng mga Ronchuelo. I am so lucky na napunta ako sa truck na ito dahil puro prutas ang karga nito. Hindi ko na inintindi pa ang mga tao sa harapan at Dali daling kumuha ng saging para makakain na dahil gutom na gutom na ako.Complete
Te Amo Para Siempre, Bestfri-END (Book I)
Former: A Song for my Bestfriend (Short Story) Prologo: Tanong ko lang. Paano kung ang bestfriend mo is opposite sex?Pagkatapos nagkagusto ka sa kanya?Sasabihin mo ba? Ipagtatapat mo ba?Kaya mo ba?May lakas ng loob ka ba para sabihin?Paano ang pagkakaibigan ninyo? Itong kwentong ito ay umiikot sa mundo tungkol sa dalawang magkaibang walang ginawa kundi ang magtulungan sa isa't~isa.Andyan palagi.Pero magkaibigang babae't lalaki.Ang sweet pakinggan no?Minsan lang yan. BESTFRIENDS. Ano nga ba ang salitang yan? Tungkol saan?Masasabi natin na ang pagkakaroon ng ganyan ay napakasaya! Laging magkasama. Magka~team sa bawat kalokohan.Damayan.Kulitan. Share ng secrets at lalong~lalo na sa foods.. a shoulder to lean and cry on. Nakakabaliw kasama. Nakakagaan ng loob 'pag may problema.Nagpapatawa.Nagpapaiyak.Nagmamahal. At higit sa lahat, nagpaparaya. Pero in this story.Hindi lang ang mga factors na yun ang meron sila.In fact, nagpapalitan sila ng"I Love Yous" bago matapos ang isang araw.What an extraordinary bestfriends! Sa bawat araw nilang magkasama.. masisisi mo ba kung.. Hanggang mahulog ang loob nila sa isa't~isa? Alam naman natin yan diba? We will do everything for our love ones. Pero.. naramdaman mo na ba ang pakiramdam na nagsisisi ka sa isang bagay na sana iyon ang ginawa mo at pinagtuunan ng pansin?Yun, yun eh! Di na maibabalik! ;( Naiyak ako dito habang iniisip ko 'to eh. Short story lang talaga siya.Pangpatulog sana.Kaya guys! Kayo nang humusga sa sarili ninyo. Basahin mo 'to between eleven pm to twelve ;) Ang effective.What you need before you this are: Senti mood, cool, dark and quiet place.Complete
My Summer Crush
Have you ever fallen in love for the first time? Well... I haven't - not until he came into my life. They say love happens when you least expect it - when your heart suddenly beats like a ticking time bomb, and you don't even know why. That's when you realize... you're in love. 💞 But what if you already felt that spark - and instead of confessing, you stayed quiet because you were scared? Scared that you're too young. Scared to ruin what's already there. Scared to lose him. Love can really be funny sometimes. Girls hide their feelings out of fear, while boys pretend not to care - because pride gets in the way. And when both stay silent, love turns into a beautiful what-if. But maybe... this story isn't just about "what-ifs." Maybe it's about destiny. Every summer, we meet again. Every time, my heart races the same way. Is it fate... or just another coincidence? I used to believe accidents were dangerous, but ever since I met him, I started to think - maybe some accidents are meant to happen. This is the story of how my summer turned into something unforgettable - the story of laughter, confusion, and a love I never meant to fall into. Will it be destiny that brings us together in the end? Find out in "Summer of Accidental Hearts." 🌸Complete
TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Flutter Fic)
Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.Complete
Sana makita mo naman na may nagmamahal sayo..... Nasa malayo at nakatingin sayo.... At minsan na..... Nakakasama mo.... Nung Ikaw ang lumayo.... Ako naman ang patuloy na sumusunod sayo... Tinitignan ko ang bawat kilos mo... Na minsang nagpaparamdam sayo ng wala kang kamalay malay. At ito ang nagpapangiti sayo..... Ngiti na nagpapaligaya sa akin ng lubusan....... Peroo...... Bakit pag kaharap mo na ko hindi mo na ko makita??? Bakit sa kanya ka laging nakatingin?? Bakit hindi mo man lang ako bigyang pansin? Di ba siya ang nagpapaluha sayo?? Bakit pinagpipilitan mo pa ang sarili mo? Nandito naman ako....... Palaging nakatingin at nakasunod sayo. Sana ako na lang..... Pero hanggang 'SANA' lang naman ako... (A/N: if your a perfectionist this story is not for you po. Maraming kahugutan ang nilalaman ng diary be like story po na ito. Yung tipong nagpapakat@nga na po yung mga characters di pa rin makapag move on yung kahit lumayo na sila no use pa rin po. Kung hindi mo po type yung mga gantong scenes wag niyo na lang pong basahin baka maboring lang po kayo or mainis. Pero sana naman po pansinin at suportahan nyo. And lastly feel free to write a comment about what you can say about the recent chapter that you had read. That's all thank you po.)
More detailsContent Guidelines