Çıkmaz

"...Gözler servis edileni görürken yürekler gerçeklerin kor aleviyle tutuşur. Zamanın içinde kaybolan dünler yarınları karartır. Dalgalı bir ümit durgun bir ümitsizlikten daha çok can acıtır..."

***

Sokaklar ıssız ve karanlıktı. Gece kucak açmış yutmak için kurbanlarını bekliyordu. Acı çekenleri sömürüp yok etmeyi, kanlarını koyu siyah sonsuzluğunda hapsetmeyi istiyordu. Yeni av için dakikalar sayıyor, sokaktaki tek kişi olan beni avlamaya çalışıyordu. Ama bilmediği şey benim ondan daha kana susamış olduğumdu.

***

Çaresizlik bedenimi sarıyor , bu evden bozma mekanda boğuluyor gibi hissediyorum.

Kaçacak yer yok!

Çıkış yok!

Tat yok!

Ümit yok!

Ama giriş var...

İllaki bir çıkış olmalı, tıpkı bir giriş olduğu gibi.

Peki 'o' hayata girsem, girdigim gibi çıkabilecek miydim?

Demek ki her girişi olanın bir çıkışı olmuyordu.

Kaçmak bir ümitse eğer, neden bu kadar derin bir ümitsizlik çukurunda boğuluyordum.

-_-_
Beyler bayanlar, sevgili okurlar;

Eğer bu kitabı okumaya karar verdiyseniz ilk kitaplarımdan birini okumaya karar verdiğinizi söylemekten onur duyuyorum. Acemiliğimi göz önünde bulundurarak okuyun. Bu konuda anlaştığımıza göre sizi hayal dünyama çağırıyorum!

(Harf hataları olabiliyor kusura bakmayın)

Yazmaya başlama tarihi 23/10/22
Yayınlanma tarihi

Tüm hakları saklıdır. Çalınması veya kopyalanması durumunda yasal işlemlere başvuracağım.