DİMDİK HAYATTA KAL

[OzBat] {Aref, MilBar} Saatler saatleri kovalarken Batu bilmem kaçıncı kez aynı hareketi kan ter içinde kalmış haliyle aynada bir kez daha yapmıştı. "Hocam, bu sefer yaptım..." Kollarını önünde birbirine bağlamış sert bakışlarıyla Batu'nun hareketlerini izleyen, aslında hareketi sabahtan beri doğru yapmasına rağmen sırf Umut ile yine buluşmaması için onu bu şekilde oyalayan Oğuzhan başını iki yana salladı. "Hâlâ yanlış yapıyorsun."

poyraz x emir

ArSıl sevenler için..... enemies to enemies to to loverss "Seni hergün rezil edicem Aras" "O zaman senden her gün daha da nefret edicem" "Senden iliklerime kadar nefret ediyorum" "Aynı" "Seni Nefret ediyorum" "Bende Senden Nefret ediyorum" "Bu okulu sana dar edeceğim" "Asla yapamyacaksın bunu"

*Mahfi* serisinin ilk kitabı Ay'ın Nuru. Hayatını deli dolu yaşayan Aynura yaşanacak talihsizlikden habersizdir. Hayatını maraton şeklinde yaşarken kapı çalar ve onu hiç bilmediği eve sürükler. Ya o evde gerçek ailesi yaşarsa?

"Mürekkebin tükenir ama kelimelerin değil..." Şiirleri kendim yazıyorum, alıntı değildir! Paylaşım gibi durumlarda kesinlikle izin almadan paylaşmayınız, en ufak çalıntı söz konusu olduğunda yasal işlem başlatılacaktır! İyi okumalar...

uzman cerrah Gece Soydan ve Gölge kral Pars Korhan Geceye takıntılı derecede aşık olan Pars Korhan

[Aref + MilBar] "Her soyunma odasında duşa girdiğimde beni böyle perdenin aralığından dik mi izleyeceksin?" Efe dolabında eşyalarını toparlarken ensesinde kulağına doğru bir fısıldama hissettiğinde irkildi. Başını çok hafif arkaya çevirdiğinde esmer oğlanın koyu kahve gözleriyle buluşmuştu kendi kahve gözleri. Daha sonra gözlerini kaçırıp arkasına geri döndü. "Yok öyle bir şey... Yanlış anlamışsın sen. Ben sadece boş duş var mı diye bakınıyordum." Esmer çocuk, önünde sırtı ona dönük şekilde duran çocuğun konuşmasıyla kıkırdadı. "Hmm. Vardı aslında boş, neden girmedin daha sonrasında?" Efe, paniklediği ve heyecanlandığı için eşyalarını umursamadan dolabının kapağını sertçe kapatıp arkasında ki esmer oğlana döndü. "Sanane ya? Keyfim ve kahyası girmek istemedi. Oldu mu?"

Wattpad'de yayınlanan ilk "Yalkın" isimli kurgudur. Fantastik kitap değildir. ~ Yalkın teyzesiyle yaşayan sıradan liselidir. Ansızın teyzesi gözaltına alındığında, hiç tanımadığı babasıyla karşılaşır. Babasına karşı nefret dolu bu kız, ona sırdaş mı olur düşman mı? Yalkın-hep görmezden gelinen, sevgisizliğe alışkın kızlar içindir. En kötüsü de budur zaten, alışmak. ~ Ona baktım, gözünü ayırmadan beni izliyordu. Sanki yıllardır kaybettiği değerli bir şeyi yeniden bulmuş gibi bakıyordu. "Siz kimsiniz?" dedim kendimden emin sesle. Bir süre hiç bir şey söylemedi. Arkasına yaslanarak kollarını göğsünde birleştirdi. Dudağının kenarı yukarı doğru kıvrıldı. O ise hayatım boyunca unutamadığım bir cevap verdi. "Babanım."

Yağmur yağıyordu. Nil, kütüphaneden çıkarken kitaplarını montunun altına sakladı. Başını eğmiş, kimseyle göz göze gelmemeye çalışıyordu. Ama biri onu izliyordu. Siyah bir araba, yol kenarında sessizce durmuştu. Direksiyonda bir adam. Gözleri hareketsizdi ama içi ilk defa bu kadar karışıktı. Ve o gece, Nil eve varmadan telefonuna bir mesaj geldi... Bilinmeyen Numara: " Kitaplarını yağmurdan sakladın... peki kendini kim koruyacak, küçük kız? " ©Tüm hakları saklıdır.