Katilimle Son Gece

Katilimle Son Gece

  • WpView
    Reads 10
  • WpVote
    Votes 2
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Oct 30, 2022
WpInfo
Non-Fiction
Merhaba değerli edebiyat sever dostlar bu yeni hikâyem bana yazarlık duygusunu, mutluluğunu ve gururunu yaşatan şu an kitap halini alan ve yakında 2. çıkacak olan AŞKIN ACI HALİ isimli kitabımdan kazandığım ilham ile yola çıkarak bu yeni hikayemi değerli Watpadd okuyucuları ile paylaşıp takdirinize sunmak istedim. Konumuz Atakan ve Doğukan isminde iki arkadaş biri okumuş, diğeri okumamış ama birbirlerinden ayrılmamışlar. Okuyan Atakan her zaman Doğukan'a nasihatler verir ama dinlemez. Doğukan dinler okumayı çok ister fakat arkadaşı daha doğrusu kardeşi ve dostu için çalışır kendisine bir kuruş bile almadan Atakan'a belli etmeden kazandığı parayı ailesine verir, onlarda belli etmeden okuması için eksiğini hiçbir zaman esirgemezler. Hikayemize geçelim...
All Rights Reserved
#936
polisiye
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Karven
  • Halısaha |texting
  • Sessiz Yemin
  • Vatan Uğruna
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines