UNUTULMUŞLAR

Küçük kız annesi saçlarını tararken onu izliyordu "anneciğim, benimde saçlarım senin gibi olur mu ? Bende ileride senin kadar güzel olabilir miyim?" Annesi kızının bu sorusuna gülümsedi. bu o kadar içten bir gülümsemeydi ki gülümsediğinde gözlerinin içinin parladığı görülüyordu. birazdan kızını onlardan alacaklarının üzüntüsünü unutmuştu bir an için. Ne olursa olsun küçük kız onun birtanesiydi. Kızını ellerinden tuttu. Kadının uzun, ince parmakları arasında kaybolmuştu küçük kızın elleri. " Beni asla unutma canım kızım, buna mecburum. Zamanı gelince tekrar birlikte olacağız. sen sadece sabret küçük prensesim. " Küçük kız abisini görünce hemen koşarak ona da sarıldı. Annesinin söylediklerini anlayamamıştı. Küçücük dünyasında kocaman hayalleri vardı. Fakat bazı yanlışlar yüzünden bu küçük kızın hayalleri suya düşüyordu. Ta ki o gelene kadar. BORA ALTUNÇ.