Mavi Mektup

"Dikkat edin!"

Arkamda birinin bana seslenmesiyle birlikte irkildim. Önüme baktığımda ise artık her şey için çok geçti. Önümde bana çarpmak üzere olan bir arabayı görmemle, ruhumun bedenimden ayrıldığını hissetmem uzun sürmemişti. Etrafım bir anda siyah beyaz olmuştu. Arabanın bana çarpmasına ise saniyeler kalmıştı. Ama o saniyeler hiç bitmiyordu. Hayatımda geçirdiğim kötü anları düşünmek yerine sadece tek iyi bir şeyi düşündüm. Onu düşündüm. Bana, Mavi Mektubu yazan ilk aşkımı düşündüm. Ve artık her şey karanlık olsa da olurdu. Çünkü o beni karanlığın ardında da bulurdu. Biliyordum.

"Hanımefendi iyi misiniz?"

"..."

"İyi misiniz? Biraz su için lütfen."

"O o bilekliğin sizde ne işi var?"

"Anlayamadım?"

"Sevdiğim nerde?! Ve onun bilekliğini neden takıyorsun?!"