Love me back, Again.

Love me back, Again.

  • WpView
    Reads 208
  • WpVote
    Votes 1
  • WpPart
    Parts 25
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Sep 27, 2024
WpInfo
Fiction
Romance
"Naniniwala kasi ako na Ang love ay binubuo ng mga letra, kung saan ay binabasa ng mga Mata, tumatatak sa isip, na mararamdaman ng puso, Hanggang sa lumabas sa bibig at magiging salita na lamang" - Mga katangang narinig ni Calvin na hinding-hindi nya malilimutan. Si Calvin ay halos napariwara nang marealized nya ang kanyang totoong nararamdaman para sa kanyang matalik na kaibigan na si Dew, ngunit Masyadong nasaktan si Dew sa mga nangyari sa kanila ni Calvin kung kayat minabuti nitong lumayo na lamang, 11 years later ng maimbitahan si Calvin sa isang bar kasama ang kanyang kaibigan na si Kian nang aksidente nitong marinig ang mga kagatang naririnig nya lamang kay Calvin, ngunit nag mula ito sa isang binatang hindi pa nito nakikita kahit kailan... Panno kung hindi na mag tagpo ang kanilang landas? Paano kung matagal ng nakalimot si Dew sa nararamdamn nito para kay Calvin? At paano kung hindi na manumbalik kahit ang kanilang pinag samahan nung mag kaibigan palang sila? Matatanggap kaya ni Calvin ang lahat kung gayo'y inintay nya ito ng halos Sampung taon? "Dew..." -Ang taning sambit ni Calvin ng makita nya ang isang pamilyar na muka habang nakangiti ito.
All Rights Reserved
#17
blstories
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Sweetest Mistake
  • A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
  • Bekirella
  • When Forever Means Goodbye: Palacio Del Cafe Series
  • The Real Deal
  • Mahal Niya Ako Pero Hindi Niya Ako Mahal
  • "The One That Got Away"
  • This Summer with Los Viajeros (Completed)
  • Announcement: Walang Forever [Complete]
  • Enchanted to Meet You (BoyXBoy) [√]

Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.

More details
WpActionLinkContent Guidelines