KURALSIZ [PİYON]

[Geçici ismi KURALSIZ [PİYON] olan ve buraya yazmayı planladığım bir hikaye. İsime hâlâ karar veremedim. Fakat yinede bu isimle yazılan tek kitaptır. Çalınma, kopyalanması durumunda hukuki işlemler başlatılacaktır.]

05.11.2022. /cumartesi

-

"Ben bencil bir insanım" cümlemi dudaklarımdan döktüğüm anda dudaklarımı ıslattım. Bakışları dudaklarıma kaydı. Sırıttı.

"Bende senden farksız sayılmam güzelim" yaklaştı, bedeni bedenimin ısısıyla çarptı. Ağzımdan mırıltılar çıkartırken elini belime yerleştirdi. Sıktı, eli kendini belli etti. Umursamadım. Yok saydım elini.

"Fakat sen bir günah işletiyorsun" gülümsedim. Gülüşüme baktı. Her dakika kollarıma gelmek isteyen adam gülüşümde takılı kaldı. "Tek başıma işletmiyorum" fısıldadım. Saç tutamımı kulaklarımın arkasına sıkıştırdı.

"Şu an" dedi. Durdu gözleri yüzümü arzuyla gezdi. "Burada olmasak" sözünü dudaklarımı dudaklarına bastırarak kestim. Anında hırsla karşılık verirken belimdeki elini iyice sıktı. Bedenlerimiz birleşti.

"Arsız bir kadınsın Veda ve bu benim çok hoşuma gidiyor" kaşları çatıldı. Birbirine girecek kadar çatıldı hemde. "O piç de aynısını düşünüyor" başını omzuma koydu nefesi artık göğsüme çarpıyordu. "O da seni istiyor Veda" inler gibi çıkan sesiyle sırıttım fakat sadece bunu ben gördüm.

21:48

Unutma Veda diye direttim kendime. Her diz çöküş bir yeniliş değildir, her kalkışın bir başlangıç olmadığı gibi.

Diz çöktü ruhum. Fakat kaybetmedim.