Kiss Me, Handsome Bully 1 (PUBLISHED under Lifebooks)
- Reads 1,622
- Votes 101
- Parts 30
Simple lang akong babae. Gusto ko ng simpleng buhay, simpleng mundo. Pero nang pumasok ako sa St. catherine Acedemy, nagbago ang lahat. Nagulo ang buhay ko, tumambling ang mundo ko.
Naniniwala ako sa Prince Charming. Sabi ko sa sarili ko, kailangang sa Perfect Prince ako ma-in-love. Kaya lang, ba't gano'n? Bakit sa ultimate prince pa ng bully nahulog ang loob ko? Bakit du'n pa sa lalaking gainawang half-hell ang buhay ko sa St.Catherine?
Hays. Ako nga pala si Jelaine Veronica Apricot. And I therefore conclude na wala na akong magagawa para mabawi pa ang puso ko kay Micko Rivera. Wala eh. Siya lang naman ang nakakuha ng first kiss ko. Siya lang ang lalakeng kasinglamig ng yelo pero kasing lambot ng leche flan ang puso. Siya lang yung bully na concerned lagi sa binubully niya. Siya lang yung taong pinagkakatiwalaan ko ng buhay ko nang minsang muntik na kaming hatakin ni kamatayan. Siya lang.
Sana kayanin ko ang topak niya. Mahirap kasing mag-alaga ng special child. Hehe.
All Rights Reserved
#4
st
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.Complete
Playing Love With A School Heartthrob
Simple lang talaga ang buhay ko at walang gana sa mga lalaki. Ayaw ko ng gulo at away kaya sa pinakamatahimik na unibersidad ako nag-aral ng kolehiyo- St.Joseph University. Dito rin naman ako nakapasa ng scholarship exam kaya go na. Ang akala ko, ang St.Joseph na ang pinakatahimik na paaralan sa buong Pilipinas pero nagkakamali ako dahil sa halip na sa paaralan ako magwo-working student, sa bahay ako ng mga Alcarde nagtatrabaho bilang isang katulong. Ang sabi ng iba, masuwerte raw ako dahil nakakasama ko si Preenz sa iisang bubong. Siya lang naman ang school heartthrob 'kuno' ng St.Joseph. Palibhasa anak ng may-ari. Sino ba ang hayop na nagsasabing masuwerte ako? Sino ba ang matuwa kung sa tuwing maglilinis ako, condom sa drawer at brief niyang kulay pula sa sahig ang nakikita ko? Kadiri! Binu-bully rin ako ng girlfriend niya sa school dahil pobre lang daw ako. Gusto kong lumaban pero ang dami ng tropa ng kurdapyang iyon kaya quiet na lang ako. Hindi na ako lumalaban pero joke lang-- pakshit siya! Sino siya para urungan ko? Pasensiyahan na lang pero ako ang mahirap na hindi paaapi. Ako ang pobre na walang inuurungang kalaban! Ako si Epokrita Matapobre aka 'Epok' for short at walang sino mang puwedeng mang-api sa isang katulad ko. Itatayo ko ang bandera ng mga katulong at higit sa lahat, papatayuin ko ang sandata ni Preenz Alcarde nang hindi ko isinusuko ang Bataan. Yes, ise-seduce ko siya. Hitting two birds in one stone para makaganti ako sa dalawa. Bago ninyo husgahan ang katulad ko, isipin ninyo muna ang paghihirap ko sa tuwing huhubad ang hayop na lalaking iyon sa harapan ko. Hindi ako mahilig sa pogi at higit sa lahat, hindi ako mahilig sa hambog kaya safe naman yata ako? Pero hayop siya! Weakness ko ang abs at may 8 packs siya. Madalas na napipikon si Preenz sa akin kaya madalas din niyang baliktarin ang letra ng nickname ko. Hayop siya! Kinasusuklaman ko sila ng lintik na nagpangalan sa akin!Complete
Kiss Me, Handsome Bully 2 (PUBLISHED under Lifebooks)
"Our love isn't a fairytale. Totoo 'to. Kaya kung nag-iilusyon kang may happy ending tayo, itigil mo na. Kasi walang katapusan ang true love at 'yun ang patutunayan nating dalawa."-Micko Rivera. Hindi ako naniniwala sa happy ending."1 g. Para sa kin, isa iyong malaking kalokohan. Wala namang ganu'n eh! Until now, iyon pa rin ang paniniwala ko. Naniniwala akong walang happy ending dahil walang katapusan ang totoong pagmamahal-na minsan kong ipinangako sa isang Jelaine Veronica Apricot. Hindi ko alam kung paano at kung saan ba nagsimula ang lahat. Pero, nagawa niyang baguhin ang lahat ng masasamang ugali at baluktot na paniniwala ko. Nawala ang pagiging bully at pagiging childish ko because of her. I loved her so much. I built my dreams with her. I dreamed of the future with her. I gave my loyalty, my heart, my soul, my trust, and my everything to her. ...Until an accident crashed our dreams into pieces. Ako si Micko Rivera. At hindi ko hahayaang mawala sa 'kin ang babaing pinapangarap ko. Handa akong paamuhin at bawiin siya. Kaya kong maghintay kahit gaano man katagal. Kaya kong tiisin ang galit niya. Isa lang siguro ang hindi ko kaya... ang sabihin niyang kahit ano'ng gawin ko, hindi na siya magiging akin pa.Complete
Ang Bestfriend kong Feelingera
Shayne Villanueva Hello sa inyo! Ako nga pala ang pinaka magandang 4th year student sa campus namin, ako ang tinatawag nilang dyosa, reyna, diwata at kung ano ano pa, dahil nga sobrang ganda ko.. At dahil sa kagandahan ko, nabighani saakin si Angelo Hidalgo, isang Famous, Hearthrob, at guwapong-guwapong 4th year student! Syempre, dahil nung nag sabog ng Ka feelingerahan eh hindi ako nakapg payong eh eto ako, pinagkalat agad sa buong campus na niligawan ako ni Angelo, pero eto ako, PAHIYA, isigaw ba naman niya na hindi naman siya nanligaw saakin, edi ang mga chismosa nag bulungan na at sinabing Feelingera ako! Hay! Kainis talaga yung Angelo na yon! At dahil may awa naman pala si Mr.Humble, hindi niya ako pinahiya at nag panggap kami na kami na Pero... Paano kung bigla nalang kaming na fall sa isa't isa at maging kami na talaga? Siguradong napakaraming EPAL ang haharang sa Pagmamahalan namin, hay naku Sige na, tama na, basahin mo na ito! Dali! Bilisan mo! Part 1 Completed P2 Intro OnlyComplete
Surrender
Challenges, pains, heartbreaks. These are inescapable things that every person would experience in reality. Sinusubok tayo ng iba't-ibang uri ng sakit para malaman kung gaano tayo katatag at kung gaano tayo tatagal sa mga bagyo na maaaring humagupit sa ating buhay. Si Millicent Cortejos, isang dalagang nagmahal at nasaktan. She's in love with the guy whom she bestowed everything she could. Ngunit mayroong isang bagay na hindi niya kinayang ibigay kay Nigel at iyon ay ang katawan niya. Why? Because, she dreamed to be a virgin bride. Ngunit paano kung ang inakala niyang prinsipyo na matatag at hindi mababali ninuman ay napatumba hindi lang ng taong minahal kundi pati na rin ng taong kinaiinisan niya buong buhay niya? What would happen to her life after that night... that night she gave up her body to the guy she hated most? And how would she deal in life if the guy she loved considered her as a venal woman now? Ang kapal naman ng mukha ni Nigel pagkatapos siya nitong gaguhin at pagtaksilan. Ngayon ay titignan siya nito bilang madumi at bayarang babae? Totoo. Ngunit nagawa niya lang naman ito dahil sa matinding pangangailangan sa pera at dahil na rin sa sakit na naidulot ng lalaki sa kanya. Tinulungan lang siya ni Phoenix Dela Vega para mapasakamay ang halaga ng pera na kailangan niya. Ngunit bakit sa lahat ng tao ay si Phoenix pa? Bakit siya pa?Complete
The 3 Campus Bullies Meet Miss Palaban (Ongoing Story)
Sa loob ng campus, may tatlong pangalang kinatatakutan ng lahat. Tatlong lalaking sikat hindi lang dahil sa kanilang taglay na kagwapuhan, kundi dahil sa kanilang kalupitan. Sila ang mga haring hindi pwedeng banggain, hindi pwedeng talunin, at hinding-hindi pwedeng paamuhin. Ipinagmamalaki nila ang pagiging bully, at kailanman ay wala pang nakakaisa sa kanila. Ngunit magbabago ang lahat sa pagdating ng isang babaeng may mukhang mala-anghel pero may pusong palaban. Hindi siya papayag na maapi, at mas lalong hindi siya papayag na may maaping iba sa harap niya. Siya ang tanging makakaharap sa kanila nang walang takot. Ano ang mangyayari kapag ang tatlong lalakeng nakasanayan nang manalo ay nakatagpo ng isang babaeng hindi marunong sumuko? Ito na ba ang katapusan ng kanilang paghahari, o simula ng isang mas magulong laro sa loob ng campus?
A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
"Ano ang kaya mong isugal para sa pag ibig? "Ano ang kaya mong isakripesyo para sa Pangarap? "sa Panahon na Lugmok ako at bigong-bigo Nakilala ko si Jayson Ramos. Isang anak mayaman, nakatira sa isang marangya at malapalasyong Bahay na parang doghouse lang ang bahay namin kung ikukumpara sa mansion nila. Naging classmate ko siya sa isang subject. At doon ko nadiskubre kong ano ba talaga ako. Dahil sa pagdaan ng mga araw na kasama ko ito , nagulat nalang ako nahuhulog na pala ako dahil subra akong nasasaktan at nagseselos kapag may kasama itong iba. Pero Magkaiba kami ng mundo na dalawa, isang mundong magulo kagaya ng kasarian ko na hindi ko matukoy kong ano. Pero what if na ang pag ibig na aking nadama ay taliwas pala sa kanya. Langit siya at Lupa ako , kaya Hanggang tanaw nalang ako. Dahil ang pag-ibig ko ay hindi niya naman pansin. Dahil ang mata niya sa iba na nakatingin at ang puso niya ay sa iba na nakalaan. Hanggang kailan ako maniniwala sa kasabihan na "Sa Pag-ibig walang mahirap at mayaman And loveWins." Kaya bang Tabunan ng Pag-ibig ang stado namin? What if na ang pinag alayan mo ng iyong puso at kaluluwa ay mayroon malaking bahagi sayong pagkatao? Hanggang saan mo kayang manindigan? Hanggang saan mo kayang lumaban kung alam mong talo kana? Hanggang saan mo kayang sumugal Kung sa Umpisa palang ay Mali na ang lahat? DISCLAIMER: This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. _ All rights reserved. No part of this story may be reproduced or transmitted in any form or by any means electronic or mechanical, including, photocopying, recording, or by any information storage and retrieval system, without the written permission of the author, except where permitted by law."Complete
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
More detailsContent Guidelines