KAÇIŞ

Arkadaşlar ben 11 yaşındayım ve arkadaşlarıma sorduğumda hikayen güzel olmuş dediler ve bu yüzden eğer benden büyükseniz,bunun çocukça olduğunu düşünüyorsaniz diğer bölümleri okumayın.
Madem bu konuda anlaştık
hadi hikaye başlasın !!!
Not: ailem ve arkadaşlarım şiir konusunda hikaye yazmadan daha başarılı olduğumu söylüyorlar alta bir kısa şiir paylaşacağım düşüncelerinizi lütfen paylaşın okuduğunuz için şimdiden teşekkürler :)

1.ETAP

evet işte bu sinsi ve akıllıca plan mükemmel! diye bir çığlık attı bu bir sevinç çığlığı uzun zamandır kendini bu kadar mutlu hissetmiyordu bu ona çok iyi gelmişti aman ne diye bu kadar fazla havalanıyorsam diye düşündü evin içinde ses büyük bir yankıyla yükseldi.
küçücük bir daire 7katlı bir apartman içinde yaşıyorlardı.Komşular olabilecek ve dünya üzerinde görebileceğiniz en kötü canlılardan oluşuyorlardı.Evet yanlış anlamadınız (tamam belkide yanlış anladınız ) "insanlar" arsız,patavatsız,olabilecek ve olağanların en salaklarıydılar.
Şimdi tüm parasını sevdiği ve en çok para eden çantasının içine koydu ve eşinin değerli eşyalarını aldı (daha doğrusu çaldı). Araba anahtarını eşi öyle zor bir yere koymuştu ki iyiki gecenin dörtünde uyanmışım diye düşündü. Çünkü bunu bulması 45 dk'sını almıştı. Kıyafet mi!? Hayır, onları asla ama asla almazdı çünkü, o eski anılarını hatırlamayı hiç istemiyordu.
Son kez gitti ve çocukların odasına göz gezdirdi.4 tane.cocuğu vardı ve artık onlardan kurtulma zamanıydı.Montunu giyip yavaşça fermuarını çekti ve oradan ayrıldı.

-son-

Notun notu :hikayem biraz kısa oldu ilk bölüm olduğu için neden etap adını verdiğimide 2.bölümde açıklıyacağım
Şiirim:
kin beslemek kolaydır.
Affetmek ise zordur.
Her insan kolayı seçer,
Böylece küslükler elde eder.

Sende böyle davranma
Başkalarına deme "lan, ulan".
Kin beslemediğin her an
Mutluluktur yasaman.

Aferin iste böyle.
Nazik ol, iyiyi söyle.
şimdiden kini aldın kalple.
Yerine getirdiğin iyilikle

Ayça dehsetoğlu