Gizli Düşler

Gizli Düşler

  • WpView
    LECTURAS 2,187
  • WpVote
    Votos 1,147
  • WpPart
    Partes 12
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación mar, jul 1, 2025
Gün doğar çiçek mevsimlerin üzerine Bense O gün benim olsun istedim. Yeşiller kızıllığa dolanır O gün, Kızıllıksa ölümüne sezon açar.. Saçlarım günün meltemiyle dalgalanır, Şafağın rengine bürünmüş kelebekler de ona eşlik ederler. Hem ayrılığı müjdeler hemde mutluluğu, O uçan güzelliklerin arkadaşı olmak istedim.. Sahi sadece kuşlarmı uçar? Kanatlarında asalet ve Cesaret var! Gözlerinde kararlılık emellerindeyse nice bahar var. O uçan güzellikleri sevmek istedim.. -Bence bir yolu var; Ama gözlerinde bir uyku, Saadetinde bir yalan, Sözlerinde bi kekem var. Sana bir sır vereyim mi? -Sadece yeşili sev benim gibi. Saklı kalmasın korkuların ve umutların. Ve durma tıpkı bir su damlası gibi; Çünkü kızıllığın ölümünden sonra dirilişi Senin geleceğinde saklı.. Bu Eseri Bazen söyleşi, bazen bir kısa hikaye, bazense edebî bir şiir yada genel kurgu okumak isteyen kitap gurmelerine ve değişiklik arayanlara ithaf ve davet ediyorum. Şimdiden keyifli okumalar dilerim..
Todos los derechos reservados
#33
söyleşi
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Halısaha |texting
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Sessiz Yemin
  • Vatan Uğruna
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido