martwa poezja

martwa poezja

  • WpView
    Reads 349
  • WpVote
    Votes 83
  • WpPart
    Parts 7
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Feb 13, 2023
Ma dusza jest martwa od wieków Lecz oddycham, drogi człowieku Wstaję i chodzę codziennie Funkcje życiowe niezmienne Mój puls, wciąż nie ustaje Serce biję, choć złamane Więc tak ja, sobie czasami Umieram między wersami Żyję, lecz już nie całkiem Piszę, duszy ostatkiem Ma poezja jest martwa Niczym kartka rozdarta Konają wszystkie słowa A ja nie jestem gotowa Żeby pokazać publicznie Te moje wytwory liryczne Wiem, że są one kalekie Do ideałów dalekie I takie.. no.. nieokrzesane Jakby z kawałków, składane Jakby z drobinek, sklejone Lecz ja czuję, że są moje
All Rights Reserved
#13
wersy
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Faber est suae quisque fortunae
  • Śnieżyny
  • Chaos miłości 3
  • ��𝐅𝐀𝐋𝐋 𝐎𝐅 𝐈𝐂𝐀𝐑𝐔𝐒
  • Smutne opowieści
  • BTS  I NIE TYLKO 💜
  • Mirra i aloes
  • Zranione uczucia - Wiersze
  • Jeszcze bliżej...

Faber est suae quisque fortunae - "Każdy jest kowalem własnego losu" - To zbiór wierszy, ukazujących brud w szczelinach naszego świata. To wiersze o ludziach, którzy chcą coś zmienić w swoim świecie, ale nie mogą. To wiersze o ludziach, którzy mogliby zmienić świat, gdyby tylko świat był inny. Posłuchaj o nich. Nie mają imion. Nie mają nazwisk. Nie są nikim konkretnym. Ale zastanów się - czy może to nie są opowieści o wszystkich nas i każdym z osobna. A może to tak naprawdę jedna, spójna historia. Niektóre osoby opowiedzą ci o sobie same. Inne nie były na to gotowe. Jeśli jesteś gotowy - posłuchaj ich głosu. O więcej nie proszę. Ale nie są to słowa, które odejdą z wiatrem. Raczej wgryzą się wraz z brudem za paznokcie.

More details
WpActionLinkContent Guidelines