martwa poezja

martwa poezja

  • WpView
    LECTURAS 354
  • WpVote
    Votos 82
  • WpPart
    Partes 7
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación lun, feb 13, 2023
WpInfo
Poesía
Ma dusza jest martwa od wieków Lecz oddycham, drogi człowieku Wstaję i chodzę codziennie Funkcje życiowe niezmienne Mój puls, wciąż nie ustaje Serce biję, choć złamane Więc tak ja, sobie czasami Umieram między wersami Żyję, lecz już nie całkiem Piszę, duszy ostatkiem Ma poezja jest martwa Niczym kartka rozdarta Konają wszystkie słowa A ja nie jestem gotowa Żeby pokazać publicznie Te moje wytwory liryczne Wiem, że są one kalekie Do ideałów dalekie I takie.. no.. nieokrzesane Jakby z kawałków, składane Jakby z drobinek, sklejone Lecz ja czuję, że są moje
Todos los derechos reservados
#237
smutek
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Faber est suae quisque fortunae
  • Jeszcze bliżej...
  • BTS  I NIE TYLKO 💜
  • Smutne opowieści
  • Zranione uczucia - Wiersze
  • Mirra i aloes
  • Chaos miłości 3

Faber est suae quisque fortunae - "Każdy jest kowalem własnego losu" - To zbiór wierszy, ukazujących brud w szczelinach naszego świata. To wiersze o ludziach, którzy chcą coś zmienić w swoim świecie, ale nie mogą. To wiersze o ludziach, którzy mogliby zmienić świat, gdyby tylko świat był inny. Posłuchaj o nich. Nie mają imion. Nie mają nazwisk. Nie są nikim konkretnym. Ale zastanów się - czy może to nie są opowieści o wszystkich nas i każdym z osobna. A może to tak naprawdę jedna, spójna historia. Niektóre osoby opowiedzą ci o sobie same. Inne nie były na to gotowe. Jeśli jesteś gotowy - posłuchaj ich głosu. O więcej nie proszę. Ale nie są to słowa, które odejdą z wiatrem. Raczej wgryzą się wraz z brudem za paznokcie.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido