Sahipsiz Topraklar

Sahipsiz Topraklar

  • WpView
    Reads 45
  • WpVote
    Votes 7
  • WpPart
    Parts 7
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Feb 16, 2023
arabasından inen kadın dikkatimi çekti bir anda, üzerinde bedeninin üç katı olan bir sweat ve onun gibi bir pantolon vardı, kadının üzerinde cam yoktu bu beni şaşırtmıştı, kadının saçları mor'du ve gözlerini kapatan kalın bir kahkül'ü vardı. bu yüzümü buruşturmamı sağladı, oldukça kötü duruyordu ama eminim o kadın bunu çoğu kişi yaptı diye yapmıştı " Aptal" dedim kendi kendime, Sırf diğerleri trend dediler diye bunu yapması saçmaydı. Sosyal medyayı bu kadar kötü kulanmaları saçmaydı. Kadın 5 dakika markete kaldıktan sonra elinde poşetler ile çıktı ama şöyle bir sorun vardı ki kadın titriyordu. Tedirgin bir şekilde perdeyi biraz daha açtım daha az önce oldukça iyi iken neden şu an titreyip ağzını tutuyordu? Aklıma gelen düşünce ile kafamı iki yana salladım umarım o değildir. Kadının elindeki poşetler düşmüştü diğer elini ağzından çektiğinde kanı fark ettim burnundan ve ağzından kanlar akıyordu yüzüm buruştu istemsizce " Siktir! bu kadar değildir" Elimle yüzümü kapattım bunlar çok fazlaydı kadın daha fazla ayakta kalmayı bırakıp yere yığıldı, Yanından geçen insanlar bunu umursamadı, hatta kadının halini gören yön değiştiriyordu İşte bu yüzden hep diyordum insanlar insanlıktan çıkmıştı bile... İnsan olduğunuzu hatırlamak için illa ölüm ile burun buruna gelmeniz'mi gerekiyor?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • KROM VE KEMİK
  • YAPAY KALP +21
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )
  • Asena deniz (gerçek ailem)
  • DUHUL
  • NEHY-KİMSEDEN SONRA | DİSTOPYA
  • On Üçüncü Pay
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • Vortaris
  • Albay Kızı

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines