BENİM KADERİM

BENİM KADERİM

  • WpView
    Reads 48
  • WpVote
    Votes 8
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Nov 21, 2022
"Zorundasın!" diye bağırdı hemen boynumdaki keskin hırıltısnı ve soğuk nefesini hissedebiliyordum ondan biraz uzaklaşıp yüzümü ona çevirdim sakince konuştu "o senin kaderin buna zorundasın" dedi ve odadan sakin adımlarla çıktı... Bu yaptığım şey hakkında hiçbir fikrim yoktu Beynim 'yapma' diyor kalbim ise onun için yapmam gerektiğini söylüyordu Herzaman kalbini saf dışı bırakmış bir adam olarak şuanda ise beynimi saf dışı bıraktım...
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Vampirler Arasında
  • ZÜMRÜT YEŞİLİ  (Meriç & Vera)
  • Vampirin Cadısı • Volturi
  • CANAVARIN DA KALBİ VARMIŞ
  • Kan Mührü
  • aşk tutsağı
  • Vampir Dük'ün Karısı
  • Kan ve Taht bxbxb
  • When Ravens Bleed - BL
  • ELEMENT VAMPIRES

Kalbim deli gibi hızlanırken korkuyla geriye adımladım , kaçmalıydım bu çocuğu görmeye dayanamıyordum. "Dur" göğsüm derin nefeslerim yüzünden inip kalkarken kafamı olumsuzca salladım. "Sakın kaçmaya kalkışma" demesiyle eğdiği kafasını yavaşça kaldırdı ve kızıl gözlerini bana sundu. Gözlerini görmemle dahada korkarken kafamı tekrar olumsuzca salladım kalbim deli gibi çarpıyordu ve soluklarım kulağımda yankılanıyordu. Arabamın kaportasından kalktığı an , dahada geriye adımladım ve üzerime bir adım atınca göğsüm dahada hızlı inip kalkmaya başladı. Kızıl gözleri göğüslerime kayınca dudağının kenarı yavaşça kıvrıldı ve gözleri tekrar gözlerime çıktı. Ağzındaki otu alıp serseri bir şekilde kenara sıktı ve adımları yavaşça üstüme gelmeye başladı kalbim göğsümü yarma pahasına atarken , geriye adımlamayı bıraktım ve arkamı dönüp koşmaya başladım. Asvalt yolda izimi kaybettiremeyeceğimi bildiğim için sık ağaçlı ormana daldım. Ağaçların arasından ay ışığının sayesinde görebildiğim kadar koşarken arada ayağım taşlara takılıyordu. "Sana kaçma demiştim!" ✴✴✴ Ölüm kadar güzel , öldüren kadar kötü ve kızıl gibi kanlı... Bu neyin hikayesiydi böyle... ●°•○°•● Yazar : Hülya ÇÖRTÜK Tüm hakları saklıdır

More details
WpActionLinkContent Guidelines