Deniz Kabuğu

Deniz Kabuğu

  • WpView
    Reads 4,857
  • WpVote
    Votes 387
  • WpPart
    Parts 24
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jan 14, 2024
Denizi, sahili, yüzmeyi ve deniz kabuklarını çok seven Masal, bir gün sahile deniz kabuğu toplamaya ve rahatlamak için yüzmeye gider. Kayalıkların yanına kadar yüzer, balıkların yanına kadar derine dalar. Kendi kendine rekor kırmaya çalışırken ve denizin altında deniz kabuğu ararken nefesi zamanla tükenmeye başlar. Ama o denizin altındaki büyüleyici manzarayı bırakmak istemez. Bütün nefesi bittiğinde ağzına su girmeye, beyni çınlamaya başlar. Topladığı deniz kabuklarıyla suyun üstüne çıkacağı esnada tam yanına biri dalar. Hatta ayakları bile birbirine değer. Masal korkudan litrelerce su yutar ve denizin altında boğulma tehlikesi yaşar. Tam yanına dalış yapan kişi onu farkeder. Hızlı bir şekilde Masal'ın yanına yüzer ve tutması için elini uzatır. Masal ölmek istemediği için elini tutar ve yabancının onu kurtarmasına izin verir. Yanına dalan kişi onu suyun üstüne çıkarttığı an büyük bir hışımla öksürmeye başlar. Biraz daha kendine gelince kızı karaya çıkartır. Masal, Adının Yiğit olduğunu öğrendiği bu çocukla artık istem dışı her yerde tesadüfen karşılaşmaya başlar. Romantik komedi hikayesidir. İyi okumalar♡♡♡ "Sağ ol yani iltifatlar için" "İnşallah ama hepimiz için"
All Rights Reserved
#325
felsefe
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Sirayet|Texting
  • KORKUT / bxb
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Mafyaymısmıs

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines