Atrapada entre tus garras

Atrapada entre tus garras

  • WpView
    MGA BUMASA 886
  • WpVote
    Mga Boto 51
  • WpPart
    Mga Parte 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeHuling na-publish Fri, Jul 24, 2015
-¡Cheshire! ¡Gato estupido, devuelveme a mi mundo ahora! .- Grite lo más fuerte que pude.- Mire hacia todas partes, nunca habia visto un lugar como este, la habitacion estaba diseñada para un gato a excepción de la cama, una amplia cama para una sola persona, a la cual me encuentro amarrada de pies y manos. -Namiko, querida Namiko .-Se escuchaba una voz de un hombre por toda la habitación, sin duda ere ese gato idiota.- Tu estarás aquí hasta que yo quiera .- De la nada comenzo a reír, aquella risa que me molesta, la odio. - ¿Entendido? Ap arecio frente a mi aquel chico, de apariencia de no más de 19 años, cabellos castaños oscuros; casi negros , de su cabeza salian dos orejas puntiagudas; siempre moviendose ante todo, sus ojos; color rojo, tan intensos y penetrantes, su divertida cola, de igual color que su cabello y orejas, vestía como humano, a pesar de no serlo, siempre a la moda. Se poso sobre mi de una menera provocativa
All Rights Reserved
#570
gatos
WpChevronRight
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • El Duque De Wembley (Adéntrate A Lo Prohibido)
  • El Hijo Del Conde De Bristol
  • ¡Hola!, ¿qué tal? Soy un gato.  {FINALIZADO}
  • Obsesión TERMINADA.
  • Quédate conmigo
  • Casado con el villano
  • SECUESTRADA © [✔️]
  • Los mandamientos de Nathan

Si por casualidad no te hubiera conocido.... De nuevo, de la misma manera, pero sin saber nada, seguiría viviendo, deambulando por la vida sin rumbo... Me enseñaste que hay otra vida en el mundo, y también, el echo de que tengo alma ••• Caminaba distraída por el gran salón, huyendo de mi madre y su obsesión por casarme con cualquier joven con una buena posición. Aliviada de librarme de ella cojo una vaso de ponche, siempre he preferido el agua pero nunca hay es estas odiosas fiestas de la corte. Disgustada por el sabor de mi bebida y la insistencia de mi madre, me dispuse a volver a la esquina de donde me alejaba de todos, pero en ese instante alguien chocó conmigo, el chaleco negro con el hilo plateado cayó ante mis ojos y miré al dueño de tan bello chaleco y quien también, había sido tan torpe -Discúlpeme dama... -La próxima vez mire por donde va...-lo esquivo para continuar mi camino y dejarlo atrás - -Lo mismo podría decir de usted-me contesta irritado y lo miro de nuevo- Me hace una reverencia con la cabeza con la sonrisa chulesca y se aleja de mi Así conocí a Ezra Chester, el Duque de Wembley

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman