We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
Mask
  • WpView
    Reads 111
  • WpVote
    Votes 24
  • WpPart
    Parts 7
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, May 7, 2023
WpInfo
Fiction
Romance
Bakışlarımı elimdeki silahtan Agah'a doğru çevirdim.Beni engellemesi gerekmez miydi? Peki ya neden beni engellemek yerine karşımda korkusuzca bana bakıyordu? ''İZEL HADİ AÇ ŞU KAPIYI!'' başımı kapının ardındaki bağrışlara doğru çevirdiğimde sevdiğim adamın sesini işittim. ''Güzelim,bana bak.'' dolu gözlerimi onun gözlerine çevirdiğimde,gözlerindeki o sevgi dolu bakış anında içimi yakıp kavurmuştu bile.Ellerini bana doğru uzatarak "Sakın kimseyi dinleme eğer rahat ediceksen yap ve içindeki bu şüpheyi bitir sevgilim." Akmaya başlayan gözyaşlarımla "Özür dilerim sevgilim beni affet olur mu çünkü ben seni çok sevi-" daha cümlemi bitiremeden etrafta silah sesi yankılandı."İZEL!" kulağıma gelen o çığlıkları umursamadan gözyaşlarımla sevdiğim adamın yüzüne bakmaya devam ettim. Biliyorum beni bir gün affedeceksin ama bunu senin için yapmak zorundayım.
All Rights Reserved
#361
şüphe
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Sessiz Yemin
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Karven
  • Vatan Uğruna
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA +21 (Tamamlandı)
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Halısaha |texting

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines