Hani uçaklar yüksekten uçarken, aniden yere çakılırlar da, paramparça olurlar. Enkazını bile toplayamazlar ya...
Böyle çok yüksekten pembe bulutlar üstünde uçarken, birden yere çakıldığında uçak gibi enkaz yığınından farkın kalmıyor...
Korku kurgularında klasiklerden biridir, karakter gıcırtı sesi çıkaran kapıya refleks olarak bakar.
O ses ve kapının kapanışı mıdır onu geren? Sonuçta kapı kapandı ve ilerleyen sahnelerde kapıyı denediğinde o kapının kullanım dışı olduğunu görecektir ve şimdiden korkuyu hissediyordur.
Yoksa onu geren bunun nasıl gerçekleştiğini bilememesi midir?
Bana soracak olursanız bilinmezliktir. Bunun oluşturucuları değişir, kapı kapandığında kapatanın ne ya da kim olduğunu çözmeye çalışıyor olabilir fakat bulamıyordur. Belki de kapı onun için kurtarıcı kapı olarak sayılıyordur, dışarı çıkabilecek miyim? Neden o adımı attım ki? Cevap yoktur. Karakter düşünceleriyle bir savaşa girmiştir.
Her yeni hata veya karar başka kapıları açar ve kapıları kapatır. Bazen olaylarda korku kurgusu karakterlerinin yerinde gibiyizdir ve kapı öyle bir gıcırtıyla kapanır ki odağımızı ondan ayıramayız. Bunlar sadece bir açı, ufak bir kış patisi.
İyi seyirler!
Ah bu arada Yorumlarınızı ve votelerinizi eksik etmeyiniz...
#sır #acı #dram #aşk #eğlence #sevgi #gençlik #oyun #zaaf #Ezhel #Mine #Cem #Maral #Merih #Kuzey #Arel
Wszelkie Prawa Zastrzeżone