ATLANTİC ~BxB

"durmaz isem..." dedim ve devam ettim... "ne olur?"

4 kelime hayatımdaki bir ilki çalmıştı benden.

İlk öpücüğümü.

Yavaş bir şekilde bana eğilip dudaklarını dudaklarıma bastıran 'abi' dediğim adamla gözlerim faltaşı gibi açılmıştı. Birkaç saniye sonra o da yaptığının farkına varmış gibi geri çekildi. Belindeki ellerim çözülmüş. Ne yapacağımı bilmez bir şekilde duruyordum.
Onunda benden farkı yoktu.

"s-sarhoş olduğum için hayal mi gördüm acaba?" dedim zorlukla.

"hayal olmak için fazla gerçekti...ama sen gerçek olmak için fazla güzelsin..."dedi. Beynim darmadağındı sanki ne düşünmesi gerektiğini bilmiyordu.

Sarhoş olmak böyle bir şey miydi?

Yoksa ben az önce olanlardan dolayı yaşadıklarımı sarhoşluğa mı bağlıyordum?