Last summer day

Last summer day

  • WpView
    LECTURAS 6,104
  • WpVote
    Votos 347
  • WpPart
    Partes 19
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación jue, mar 20, 2025
To lato było inne, zdecydowanie inne. To lato mieli zapamiętać na długo. Pierwszy raz od dawna żadne z nich nie nosiło masek. Pierwszy raz od dawna nie myśleli o konsekwencjach, oddali się uczuciom. To było dobre lato, jednak szybko przeminęło. Jesień była trudna, dla każdego z nich trochę inna, lecz tak samo okrutna, pod ciężarem nowych wyuczonych masek. Zimą gdy ona chciała się poddać, on miał nadzieję na lepsze jutro. Wiosną dalej nie mogli o sobie zapomnieć, lecz starali się ruszyć do przodu. I przyszło lato, ale zupełnie inne niż te poprzednie. Mniej kolorowe i szcześliwe. Znowu myśleli o sobie nawzajem. Tym razem jesień i zima zlały się w jedno. Żadne z nich już niczego nie oczekiwało. Jednak kiedy nadeszła kolejna wiosna, prawie półtora roku później, los postanowił z nich zadrwić, a przeznaczenie upomnieć się o swoje. Niestety wszystko się zmieniło, w tym oni (a może to tylko nowe maski?) Natomiast jedno jest pewne: nic już nie będzie takie same i proste jak tamtego ostatniego dnia lata.
Todos los derechos reservados
#19
f1
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • teacher's pet | yoonmin
  • JEDEN WERS || OKI
  • CEO
  • Ninjago || My Lightbringer
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • [T] Carpathian | Dramione
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • BACKSTAGE PASS | OKI

Oskar „Oki" Kamiński żyje w świecie, w którym wszystko jest głośne: sceny, światła, ludzie, oczekiwania. Nauczył się grać role i znikać w tłumie, nawet gdy wszyscy patrzą tylko na niego. Dopiero poza sceną zostaje cisza, ta prawdziwa, w której nie trzeba nic udowadniać. Oktawia Jaworska od zawsze wiedziała, że nie męczy jej hałas, tylko samotność. Interesują ją rzeczy niewypowiedziane, momenty zawieszone pomiędzy jednym spojrzeniem a drugim. Nie szuka fajerwerków, tylko obecności, która nie znika, gdy gasną światła.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido