Yoruldum

KİTAP DEĞİLDİR (İçsel bir çöküş)

Çok tuhaf bugün içimdeki bütün umutları yitirdim.
Ne çok hayalim vardı bizaman önce.
En çok istediğim şey başka bir hayat ve başka bir şehirdi.
İmkanlar aile elalem neder diye gerçek olamadı.
Sonra otuzumda aşık oldum evlendim.
Yine hayallerim oldu en büyük hayalimde bi kızım olsun adını masal koyacağım okuduğum kitaptaki masal gibi saf masum adı gibi masal gibi bir hayatı olsun içi benim gibi keder dolmasın istediği hayatı yaşasın yüzünden gülümseme hiç eksik olmasın kendine yetebilsin birgün ateş gibi bir adamla tanışsın okuduğum kitaptaki masalın ateşi gibi onu herşeye rağmen seven koruyon sakınan ateş mavi kelebeği toprak altında yatarken bile bir an olsun unutmadi masalını benim masalımı yaşatacak ateşi bulsun.
Ben kendimi hiç bir zaman bu hayata bu zaman dilimine ait hissetmedim.
Her şeyin daha masum daha acısız herşeyin daha güzel olacağı bir zamana aittim.
Ama yaşamım bu zamana verildi.
Aşık ama üzgün anlaşılmayı bekleyen ama anlaşılamayan bütün ömrü anlaşılmayı beklerken tükenen biriyim.
Gözyaşım yine yastığıma akıyor sen sadece omzumda ağla diyen adamla sırt sırta uyurken üstelik.
O günleri görürmüyüm bilemiyorum ama bir masalım olursa başkasının sevgisine ihtiyaç duymayacağı kadar çok sevicem olurda yaşayamazsam hayaliyle ölmüş olurum.
Her kız bir masal aslında her insan bir masal
Umrarım herkesin masalı mutlu ve saf kalabilir benim kendime ait masalım çatlak bı vazo gibi benimkinden su değil kansızıyor bakalım daha nekadar dayanabilirim.