MAVİ DENİZ
- Reads 3,305,912
- Votes 167,801
- Parts 80
#379
romantizm
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Mahallemizin Gavuru/ TAMAMLANDI
Ben Eskişehir'in Odunpazarı ilçesindeki Leylak mahallesinin asi kızı, ailesinin ikinci göz ağrısı, babasının prensesi, anasının kuzusu, abisinin herkesten sakındığı kişiyim. Ben parlak mavilerinden ışık asla eksik olmayan, her lafa bir cevap bulan, bir türlü yerinde duramadığı için mahalleliden 'haşarı' lakabını almış kişiyim. Ben başını sürekli belaya sokan, arkadaşlarını da bu bela ile ödüllendiren, ama bir türlü akıllanamayan kişiyim. Ben...ben yüreğinin her zerresini gerçek aşkına saklamış, kalbini de aklını da heveslik sevdalardan uzak tutmuş, yıllarca nefeslik sevdasını beklemiş kişiyim. Ben kim miyim? Ben Nehir Çimen'im. ****** Bu hikayemizde Eskişehir'in Odunpazarı ilçesine küçük bir yolculuk yapacağız. Leylak mahallesinin hayatına, sıcaklığına, komşuluk bağlarına, yaşlılarının yaşanmışlıklarına, gençlerinin arkadaşlıklarına, aşklarına şahit olacağız. Nehir Çimen yirmisinde bir genç kızdır. Aslında vücut yaşı yirmidir. Ruh yaşına gelirsek... o en fazla beş yaşındaki bir çocuğunki kadar olgun. Nehir büyüdüğü ortamda hep el üstünde tutulmuş, sevgi ile büyütülmüş, hafif de şımartılmış bir genç kızdır. Tabii insanın babası da, abisi de kendine aşık olunca şımartılmaması mümkün değil gibi. Güzel mi diye sorarsanız, sormayın ayıp edersiniz. Güzel lafı onun yanında az kalır. Mahallenin genç delikanlılarının neredeyse yarısı onun peşinden koşar. Tabi bu koşuşturma Nehir'in abisi Caner'i görene kadar sürüyor. Ama gel gör ki hiçbiri Nehir'in umurunda değildir. Nehir nefeslik sevdasının peşindedir. Onun aradığı beyaz atlı prensi daha atını bulamamış olmalı ki genç kızın karşısına çıkmıyordu. Ya ansızın mahalleye yeni birileri taşınırsa? Ve bu taşınanlar Nehir'in deyimiyle gavur olursa? Ortaya nasıl bir şey çıkacak dersiniz?Complete
Kefensiz Aşk
Sadece askerler mi şehit olur? Yüreği vatan aşkıyla yanan bir kadın da o şerefe nail olamaz mı?" Musab Umeyr Pusat; sınır ötesinin soğuk gölgesi, sınır tanımayan bir asker. Cennet Asel Saygın; naif bir öğretmen, ancak derinlerinde kilitli bir geçmişi olan bir dava kadını. Mücahit Eymen'in güvenliği için atılan imzalar, onları İstanbul'un soğuk bir malikanesinde, mecburiyetten doğan bir evliliğe hapsetti. Herkes onları mutlu bir aile sanıyor ama gerçekler kapının ardında saklı. Dışarıda hainlerin namluları, içeride ise birbirini henüz tanımayan iki yabancının sessiz savaşı... Maskelerin ardındaki gerçekler gün yüzüne çıktığında, bu evlilik küle mi dönecek, yoksa bir aşka mı dönüşecek?
YENİDEN, YANDI TÜM IŞIKLAR
''Sevmiyorum, yalnız kalmayı sevmiyorum. Herkesle arkadaş olmayı, herkesi tanımayı, herkesle konuşmayı istiyorum.'' dedim boştaki ellerimi kaldırıp onun beline yerleştirirken. 'Kalmayacaksın,' dedi hafifçe geri çekilip elleriyle yüzümü kavrarken, 'söz veriyorum seni hiç yalnız bırakmayacağım. Hiçbir zaman hissetmeyeceksin yalnızlığı.' Başımı iki yana salladım. Başar, benim annem, kardeşim olabilir miydi, olmazdı. Ben o yalnızlığı on bir yıldır yaşıyordum, bir anda, bir sözle geçmezdi ki. ''Benim yalnızlığım kalbime işlemiş, o yalnızlığı alamazsın oradan.'' 'Alacağım, sen bana inanırsan yapacağım. Belki hiçbir şeyi unutamazsın ama bu saatten sonra telafi edebileceğimiz ne varsa edeceğiz, yeniden mutlu olacaksın, Zeren. Söz veriyorum, yalnızca benim sözüme güven.' Parmaklarıyla yüzüme düşen damlaları yok ederken, saçlarımı okşarken nasıl güvenemezdim ki zaten? ''Kimse benim başımı okşayıp bana her şeyin geçeceğini söylememişti, Başar.'' 'Ben yaparım, başını da okşarım, her şeyin geçeceğini de söylerim sana.' ''Hep yapar mısın peki?'' diye sorduğumda başını hızlıca salladı. Tekrar yaşlı gözlerle ona sarıldım. Ruhumun ilacı, bir çift kolun tesellisine bağlıymış, fark ettikçe sarsılıyordum. 20.04.2021 başlangıç. 11.10.2021 bitiş. Çalıntı durumu olursa direkt rapor ederim, hesabınız da elinizden gider, ona göre. Tüm sosyal medya hesaplarımdan da yayımlarım, herkese şikayet ettiririm. Herhangi bir bahanenizi de kabul etmiyorum, zaten hırsızlık yapan bir insana yapılabilecek tek yaptırım bu, saygılı olun. Bu hikayede, Wattpad üzerinde yayımlanan diğer hiçbir kitaptan esinlenme veya alıntı yapma gibi bir saygısızlık yapılmamıştır. Tüm olay ve cümleler şahsıma ait olup kurgu, kendi hayal ürünümdür.Complete
AYNI ÇIKMAZDAYIZ
Çıkmazda olanların kendinden bir parça bulacağı bir yer burası sınırları olmayan... Sahiden sınır nedir ki? Kim belirler? Amacı nedir? Kimin umrunda ki? Bu hikayede sınır yok çünkü bu hikayede katı düşüncelere sabit fikirlilere yer yok ! Bu hikayede aynı çıkmaza giren belki de çıkabilecekken orayı tercih eden 4 tane sınırları olmayan insan var. Bu hikayede düşmekte var kalkmakta çünkü bu hikâye hayatın içindenComplete
Zincirlerin Kırılışı
Hayatında zorluklarla mücadele eden ama bir türlü o kötü şeylerden kurtulamayan kızın Karşına Katil olsada ona evi gibi hissettiren birisi gelir Hayatları zorluklardan ilerler Ateş Yiğit Sönmez ve Yazgı Kandemir'in hikayesi hiç kolay olmaz hemde hiç..
Aynı Gökyüzünde
Yazar notu: İlk bölümlere bakıp gitmeyiniz. Okumaya devam ettikçe hikayeye çekildiğinizi göreceksiniz. İlk üç bölüm giriş niteliğinde sonrası... Okudukça görürsünüz💖 Hepiniz Hoşşş Gel-di-nizzzz!!!!💖💖💖💖 Kızlar, bir adama yürüyecekseniz önce o adamın kulaklarının bizimkinden biraz daha iyi çalışıp çalışmadığını kesinlikle kontrol edin. Hayatımın rezilliğini yaşadım, bari size ibret olsun. İtalyan şarap bağlarından, tıkır tıkır lüks hayatından kopup gelmiş o cool adama ilk baktığımda, kafamda kurduğum cümleleri içimden geçiriyorum sanıyordum. Hani... "Bu ne böyle?" "Oha, meteor mu?" "Taş mı bu?" "Cennetten mi düştün?" Falan. İç sesim kendi içinde bağıra çağıra devam ederken dışarıdan gayet sakin, kendi halinde bir kız gibi göründüğümü sanıyordum. Meğer iç sesim değilmiş. Bayağı bildiğin yüksek sesle konuşuyormuşum. Adam da her şeyi duymuş tabii. O an yüzüne yerleşen kahkaha, gülmemek için kendini zor tutuşu, başını hafifçe çevirişi... Benim de gerçeği anladığım o birkaç saniyelik dehşet... Gerçekten hayatımın en başarılı tiyatro performanslarından biriydi. Üstelik rezillik bununla da bitmedi. Aylar önce yaptığım o utanç verici hareket, dönüp dolaşıp yine karşıma çıkmasın mı? Leonardo yüzüme baka baka: "Sizin iç seslerinizde bir problem var sanırım. İlk tanıştığımızda da duymadığımı zannedip bana yürümüştün." DEMEZ Mİ? Yerin dibine girmek yetmedi. Üstüne beton döktüler. Şimdi siz düşünün... Bir tarafta Konyalı, deli dolu, ağzından çıkanı bazen kendi bile duymayan Rüveyda. Diğer tarafta İtalya'dan çıkıp İstanbul'a gelmiş, coolluğuyla insanın sinirlerini bozan Leonardo Mancini. İki farklı hayat. İki farklı kültür. İki farklı dünya. Ve nedense yolları aynı yerde kesişiyor. Ben bu İtalyan'ı kendime nasıl âşık ettim? Daha ö
Sustukça Yaklaştık
Güzce ansızın bir karar verip İstanbul'dan Hakkariyeye tayin almıştır. Bu tayin sonrası üst üste gelen olaylar ile mücadele etmeye çalışır. Bir yandan tayin sonrası yeni katıldığı timdeki komutanla arasında anlaşmazlıklar olur.
Bir Kavanoz Aşk
Tüm kavanozlar dolmaya layıktır. En çokta sevgi ile.. "Cennete girecek olan topluluklardan öyleleri vardır ki kalpleri kuş kalbi gibidir." (Müslim, Cennet, 27; Ahmed b. Hanbel, II, 331.) ❤️ "Sinirlenme küçük hem senin adın çok güzel. Ama şöyle yapabiliriz." "Nasıl?" "Takma adını Maşukiyye koyarız." Kız, bu fikre sevinmişti. Kendi isimini seviyordu zaten ama birde ona Maşukiyye denmesi ona çok sevildiğini hatırlatacaktı sanki. Kafasını olumlu sallayıp cevap verdi. "Anlaştık. Sevdim bu fikri." İçi rahatlamıştı Esmanın. Musab ise onu mutlu etmenin verdiği rahatlıkla kumrulara yaklaştı ve eline Maşukiyye'yi aldı. "Gel bakalım Maşukiyye adaşın ile tanış." Esma kıkırdayarak yanına yaklaştı. 'Ahh çok sevilen..' diye düşündü küçük kız. Bir gün kendinin de çok çok sevileceğini umut ederek, Maşuk'unun onu gelip bulacağını ümit ederek. "Geldim zeytin gözlü." ❤️ Esma & Musab #okumak 2.🕊️ #edebiyat 4. 🕊️ #tefekkür 2. 🕊️ #2021 1.🕊️ #din 1.🕊 Yayımlanmaya başlama tarihi: 28.10.2021 Hikayedeki kişi,kurum ve olaylar tamamen kurgudur. Hiç bir gerçeklik barındırmaz. Tüm hakları saklıdır.Complete
KALPLERİN FISILTISI
Hakkari'nin zorlu coğrafyasına atanan idealist Terörle Mücadele Cumhuriyet Savcısı Şevval Alsancak, daha ilk günlerinde kendini büyük bir terör örgütünü çökertme mücadelesinin içinde bulur. Ancak bu davada ona eşlik edecek kişi, geçmişinden gelen bir hayalettir: Çakır Erturan. Cesur bir bordo bereli olan Çakır, hem geçmişteki sırları hem de Şevval'e olan aşkıyla yüzleşmek zorundadır. İki yıl önce yarım kalan bir aşk, şimdi gurur, öfke ve derin bir özlemle yeniden sınanacaktır. Şevval, işine odaklanmaya çalışırken diğer yandan Çakır ise "Kasırga Timi"nin lideri olarak hem görevine hem de kalbinin fısıltılarına kulak vermek zorundadır. Peki, sevgi mi kazanacak, yoksa sırlar ve gurur her şeyi paramparça mı edecek? Cevap, kalplerin fısıltılarında saklı...
Umutsuz Vaka
Şaşkın ve endişe dolu bakışlarla bakıyordu onu şu an için fark etmemiş olan Umut'a. Bazen delicesine korkmasına sebep olan kişi şu an ne kadar da masumdu böyle? Öylece oturuyor, çevresini izliyordu. Ne birilerini pataklıyor ne alev gibi gözlerini kendisine dikiyordu. Tıpkı bazen aklını karıştıran sakin ve sıcak hali gibiydi. Oysa onun öfkesini tadan biri sakinliğinden bile şüphe eder, hatta korkabilirdi! "Tıpkı benim gibi..." dedi kendine duyduğu öfkeyle yüzünü buruştururken. "İkimiz de Umutsuz Vaka'yız serseri..." Büşra Köprü
Ben Eskişehir'in Odunpazarı ilçesindeki Leylak mahallesinin asi kızı, ailesinin ikinci göz ağrısı, babasının prensesi, anasının kuzusu, abisinin herkesten sakındığı kişiyim. Ben parlak mavilerinden ışık asla eksik olmayan, her lafa bir cevap bulan, bir türlü yerinde duramadığı için mahalleliden 'haşarı' lakabını almış kişiyim. Ben başını sürekli belaya sokan, arkadaşlarını da bu bela ile ödüllendiren, ama bir türlü akıllanamayan kişiyim. Ben...ben yüreğinin her zerresini gerçek aşkına saklamış, kalbini de aklını da heveslik sevdalardan uzak tutmuş, yıllarca nefeslik sevdasını beklemiş kişiyim. Ben kim miyim? Ben Nehir Çimen'im. ****** Bu hikayemizde Eskişehir'in Odunpazarı ilçesine küçük bir yolculuk yapacağız. Leylak mahallesinin hayatına, sıcaklığına, komşuluk bağlarına, yaşlılarının yaşanmışlıklarına, gençlerinin arkadaşlıklarına, aşklarına şahit olacağız. Nehir Çimen yirmisinde bir genç kızdır. Aslında vücut yaşı yirmidir. Ruh yaşına gelirsek... o en fazla beş yaşındaki bir çocuğunki kadar olgun. Nehir büyüdüğü ortamda hep el üstünde tutulmuş, sevgi ile büyütülmüş, hafif de şımartılmış bir genç kızdır. Tabii insanın babası da, abisi de kendine aşık olunca şımartılmaması mümkün değil gibi. Güzel mi diye sorarsanız, sormayın ayıp edersiniz. Güzel lafı onun yanında az kalır. Mahallenin genç delikanlılarının neredeyse yarısı onun peşinden koşar. Tabi bu koşuşturma Nehir'in abisi Caner'i görene kadar sürüyor. Ama gel gör ki hiçbiri Nehir'in umurunda değildir. Nehir nefeslik sevdasının peşindedir. Onun aradığı beyaz atlı prensi daha atını bulamamış olmalı ki genç kızın karşısına çıkmıyordu. Ya ansızın mahalleye yeni birileri taşınırsa? Ve bu taşınanlar Nehir'in deyimiyle gavur olursa? Ortaya nasıl bir şey çıkacak dersiniz?
More detailsContent Guidelines