Stay With Me
- Leituras 156
- Votos 7
- Capítulos 7
Ilang beses ako nagmakaawa.
Ilang beses din akong nasaktan..
Ilang araw, buwan, segundo akong naghintay..
Siguro ito na nga. Ito na nga ang
Oras na kailangan ko ng tumigil at i-let go kana..
Original Story by Minjiminji
Todos os Direitos Reservados
#7
micah
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
Breakup
Hindi ka naman talaga bitter. Sadyang hindi lang maalis-alis sa isipan mo ang katotohanang siya pa rin ang tinitibok ng iyong puso. Natapos na ang lahat sa inyo, pero para sa'yo, iisa pa rin ang inyong mundo. Nagiging masakit harapin ang reyalidad dahil hindi ka sanay na wala na s'ya sa piling mo. Masakit dahil hindi mo tanggap ang mga nangyayari. Hindi mo tanggap dahil sa kabila ng pagbibigay mo ng buo mong pagmamahal, nasayang lang ang lahat. Nasayang ang lahat dahil sa bandang huli, nalaman mong hindi pala talaga kayo para sa isa't-isa. Hindi kayo para sa isa't-isa dahil yun ang nakasulat sa libro ni Tadhana. Librong puno ng pandaraya. Pandaraya na nakakasakit sa iba. Iba kung makapanakit. Pananakit na humihiwa ng dibdib. Dibdib na puno ng pighati. Pighating nakakatunaw ng ngiti. Ngiting 'di naman totoo. 'Di totoo tulad ng taong minahal mo. Minahal mo na nanukli ng biro. Birong bumiyak ng iyong puso. Puso mong ngayon ay sawi. Sawi dahil napagtanto mo na ang pagmamahal ay hindi kasing dali ng pagbibilang ng daliri.Concluída![[#7] CRUSH: The Varsity Player [ONE SHOT]](https://img.wattpad.com/cover/4036544-256-k696003.jpg)
[#7] CRUSH: The Varsity Player [ONE SHOT]
Natatakot ako, na baka maulit muli... masakit kasi... SOBRA!... kung ipagkakatiwala ko pa ulit ang puso ko sayo... Sure ka ba na pahahalagahan mo talaga?Concluída
Taste Of Love
"Anong paguusapan natin Via?" Malamig na tinig ni Levi pagkalabas ng balcony. I face him with teary eyes. "Anong ginagawa ng ex-girlfriend mo dito?" sa basag ang boses. Bumuntong hininga siya bago ako harapin. "From now on she's staying with us" he announced like nothing. "Are you serious Levi!" I said in disbelief. "She's pregnant, we're having a baby" bakas sa boses niya ang saya. "P--pregnant?" nanginig ang boses ko habang gumaragasa ang luha. Peke akong natawa pakiramdam ko ay mawawala ako sa katinuan. "Yes Via, she's carrying my child-- kaya simula ngayon dito na siya titira" tumalikod na ito pero bago pa humakbang palayo ay ibinuka ko na ang labi upang magsalita. "Yung iparamdam mo sa akin hindi mo na ako kailangan tinanggap ko, Yung harap harapan mo akong pinagtataksilan kinaya ko, pero ung ibahay mo pa pati ang kabit mo sobra na Levi, sobrang sakit na" Kulang nalang ay lumuhod ako sa harapan niya para ipakita kung gaano ito kasakit para sa akin. "Then leave Via" walang buhay nitong sabi at tuluyang pumasok ng bahay. He left me here. Nagpaulit ulit sa isipan ko ang huling sinabi niya.Concluída
Almost is Never Enough (Short-story/Completed)
Sapat na ba ang nakaraan para mabago ang kasalukuyan? Will you give him another shot kahit na alam mong makakagulo lang uli siya sa buhay mo? Ngunit, alam mo that what you had before was almost but never enough. All rights reserved © nellyyiciousConcluída
LOVING YOU💕
may isang tao na darating satin, at handang gawin ang lahat ❤ pero minsan dumarating sila sa maling araw o maling pagkakataon! kaya mo bang maghintay at sumugal? find out my story ❤Concluída
Huling Araw
Ito ang aking munting kwento sa totoong buhay. Alam kong mahirap paniwalaan sa inyo pero naganap iyon isang taon na nakakalipas... Na hanggang ngayon ay nangungulila pa rin ako s kanya. I hope you like my AUTOBIOGRAPHYConcluída
MY HEARTLESS HUSBAND
kyryll???? blagggg kung anung tunog ang nagpagising sakin heto nanaman siya paniguradong sasaktan nanaman ako neto. inihanda kuna ang sarili ko kung anuman ang gagawin niya total sanay nanaman ako e. tatlong taon na kaming nagsasama bilang mag asawa pero nitong nakaraang taon nagsimula na siyang mag bago sa kadahilanang diko siya mabigyan ng anak . Andiyan na!! sabi ko. t*ng*nang buhay to ohh! bakit ko ba pinakasan ang lintik na babaeng to walang silbi tsk! .sabi niya sakin habang nanlilisik ang mga mata nito na nakatitig saakin.. manhid na ako sa lahat ng masasamang sinasabi niya sakin at memorized kuna atah ang lahat na masasakit na salitang binabato niya saakin tila ba'y wala na itong epekto sakin . fvck !! halika ka nga dito babae diba sabi ko sayo na wag kang lalabas nang bahay dito kalang pagsilbihan mo lang ako hanggang sa mamatay ka??? sabay hablot ng buhok ko. arayyyy! dave nasasaktan ako ano ba! tama na please!!!?? huh?? tama na tang*n*ng yan eh malandi ka eh? dba?? kaya deserve mong masaktan!!! nag grocery lang ako kanina kasi wala na tayong stocks na pagkain huhuhu! please!! tama na nasasaktan ako anu ba?? pilit kong tinatanggal kamay niya sa buhok ko nang bigla niya akong sampalin. pakkkk!!! hinawakan ko ang aking pisnge na namamanhid dahil sa sampal niya. Nag grocery huh?? eh may nakakita sayo may kasama kang lalaki sino ba yun?? lalaki mo huh? cguro nagpapad*l*g kana sa iba kasi hindi na kita tinatabihan?? hawak parin nito ang buhok ko. wala dave please maawa ka sakin!! yung lalaki kanina kaibigan ko lang yun at kababata ko.. wala akung lalaki please bitawan mo na buhok ko please!?? pagmamaka awa ko!! bago niya bitawan ay isang suntok muna sa sikmura ko ang binigay sakin bago siya umalis. at ito nanaman ako iniwang luhaan habang hawak ko ang tiyan ko.Concluída
Alas Dose na, Sinta. (Orasan #1)
[ Orasan Series #1] Ilang taon na ang nagdaan ngunit hindi ko parin alam kung kailan nga ba ang tamang oras ng pagpapaalam. Kailan ang tamang oras ng pagbitaw at pagpapalaya? Kailan ko ba kakayanin na ikaw ay mahinahong bitawan? Naging marahas kasi ang oras para sa ating dalawa. "Gising na, Sinta." Ilang beses ko na bang narinig ang mga kataga? Kung pwede lang, nagkaundagaga na akong tumakbo ulit papunta sa mga bisig mo kagaya ng mga dati nating ginagawa. Pero hindi pwede, hindi ko magawa. "I think we both now know that we cannot kiss the soul that had already left..." Hindi lang ako isang beses namatay. Not twice, not thrice, I died too many times. Akala ko noon pinakamasakit na ang una, hindi ko inakala na itong huli pala. Pero pangako Sinta, huling beses na dahil pagpatak ng alas dose bibitawan kana. -------- A perspective of dead soul watching her love...love again.Concluída![The Shell of What I was [PUBLISHED]](https://img.wattpad.com/cover/149603321-256-k870550.jpg)
The Shell of What I was [PUBLISHED]
(Under Renovation) SYNOPSIS Minsan ang pagmamahal natin sa isang tao ang siyang nagtutulak sa atin para gumawa tayo ng mga bagay na pwedeng ikasira at ikasakit natin. Tulad ko, kahit saang anggulo tingnan, ako lang ang nagmamahal sa aming dalawa. Akala ko, kapag nakatali na siya sa 'kin ay matututuhan niya rin akong mahalin katulad ng pagmamahal ko sa kaniya, at magiging masaya kaming pareho, pero mali pala ako. Maling-mali, dahil lahat ng pinangarap ko sa aming dalawa ay naglaho lang na parang bula. Because he made my life miserable and hell, and all I can do is to beg on him to love me back. Hanggang saan ba ang kaya kong isakripisyo para sa taong 'yon? Hanggang saan nga ba aabot ang pagmamahal ko sa kaniya? Ilang beses pa kaya akong iiyak dahil dito? "Loving you is like a picture with a thousand words." -Violet Highest ranking Achieved: #1 friendemy out of 187 stories #21 broken out of 13.6k stories #25 on Crush out of 25k stories #1 Betrayal out of 14.7k storiesConcluída
Casanova's Diary
May kasabihan na "sa hinaba-haba ng prusisyon, sa simbahan din ang tuloy" Akala ko dati totoong prusisyon ang ibig sabihin noon, pero hindi pala, kundi pagkahaba-habang pagsubok sa pagmamahalan ninyo ng mahal mo. And I am one of those people na nakaranas ng pagsubok na iyon. Una, hinadlangan kami ng mga magulang namin, second pinaglayo kami ng kasinungalingan at katotohanan, and next pinaghiwalay kami ng trahedya. Dumating ako sa puntong halos napagod na ako, pero pag naiisip ko kung gaano ko siya kamahal hindi ako makabitaw. Pilit akong lumalaban kahit mismong tadhana ang tumututol sa pagmamahalan namin ng babaeng pinakamamahal ko. Kung ikaw ako, hanggang saan ang kaya mong gawin para ipaglaban ang taong mahal mo? Paano kung kahit gaano mo siya kahigpit hawakan ay unti-unti siyang bumibitaw sa'yo? Paano kung sa bawat paghakbang mo palapit sa kaniya ay siyang atras niya palayo sa'yo? Paano kung kailangan mo na syang pakawalan kahit ayaw mo? . . . Paano kung ikaw ako? ...Iñigo dela Torre certified Casanova daw sabi ng marami. Pero iyon lang ang alam nila tungkol sa akin. Hindi nila alam ang totoong ako. Sa madaling sabi, hindi nila ako kilala. Isang tao lang ang nakakakilala sa akin. Ang babaeng mahal na mahal ko. Ang babaeng unang kita ko pa lang hindi na nawala sa puso ko. At ang babaeng 'yon ang dahilan kung bakit ako nasasaktan ng sobra ngayon... Kung gusto ninyong malaman ang buong kwento subaybayan ninyo ang Diary nya at... Diary ko....Concluída
Hindi ka naman talaga bitter. Sadyang hindi lang maalis-alis sa isipan mo ang katotohanang siya pa rin ang tinitibok ng iyong puso. Natapos na ang lahat sa inyo, pero para sa'yo, iisa pa rin ang inyong mundo. Nagiging masakit harapin ang reyalidad dahil hindi ka sanay na wala na s'ya sa piling mo. Masakit dahil hindi mo tanggap ang mga nangyayari. Hindi mo tanggap dahil sa kabila ng pagbibigay mo ng buo mong pagmamahal, nasayang lang ang lahat. Nasayang ang lahat dahil sa bandang huli, nalaman mong hindi pala talaga kayo para sa isa't-isa. Hindi kayo para sa isa't-isa dahil yun ang nakasulat sa libro ni Tadhana. Librong puno ng pandaraya. Pandaraya na nakakasakit sa iba. Iba kung makapanakit. Pananakit na humihiwa ng dibdib. Dibdib na puno ng pighati. Pighating nakakatunaw ng ngiti. Ngiting 'di naman totoo. 'Di totoo tulad ng taong minahal mo. Minahal mo na nanukli ng biro. Birong bumiyak ng iyong puso. Puso mong ngayon ay sawi. Sawi dahil napagtanto mo na ang pagmamahal ay hindi kasing dali ng pagbibilang ng daliri.
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo