HEY KOMUTAN

Serkan şerefsizine saydırırken tanımadığım birine karşı pot kırmıştım. Kendimden nefret ediyordum. Yatağımda bir o yana bir bu yana dönüp duruyordum.
Ağlamaktan nefessiz kalmaya başlamıştım.
Odamın penceresini açtım ama bana mısın demedi.
Üzerime ceketimi alıp evden dışarıya çıktım. Yollar kapkaranlıktı ve etrafta kimse yoktu.
Tek bir araba bile geçmiyordu.
Kendi başıma karanlıkta yürümeye alışkındım.
Ne de olsa annem ve babam öldükten sonra zaten hayatım kapkaranlık olmamış mıydı?

Dipnot: Gerçek kurum ve kişilerle uzaktan yakından hiçbir alakası yoktur tamamen kurgudur