DİSTEREM
  • WpView
    Reads 25
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Jan 18, 2023
Tüm dünya her şeyden habersiz, hayatın akışına kapılmış yaşıyordu her zamanki gibi. Zaman aktıkça hayat akıyor, hayat aktıkça zaman akıyordu. Ama bir noktada ufakta olsa bir pürüz çıkardı, değil mi? Bu sefer çıkan pürüz hiçte ufak değildi ve tüm dünyayı etkisi altında kasıp kavuracaktı. En ücra köşelere yayılıp korku salacak olan bu pürüz tüm dünyada panik ve telaş dalgası oluşturacak, herkesi telaşa sürükleyecek ve insanları evlerinden, ailelerinden ve hatta hayatlarından bile koparacaktı belki de. Haritanın en kıyısında köşesinde kalmış, adı ve yeri bile unutulmuş bir bölgesinde başlayacak ama son hızla tüm dünyaya yayılacaktı. Bu pürüz, önlenemeyen bir salgındı. Adı ise "Disterem".
All Rights Reserved
#251
sağlık
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • KROM VE KEMİK
  • NEHY-KİMSEDEN SONRA | DİSTOPYA
  • DUHUL
  • YAPAY KALP +21
  • Asena deniz (gerçek ailem)
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • Albay Kızı
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )
  • Vortaris
  • On Üçüncü Pay

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines