Lwiego serca nuty
- GELESEN 33
- Stimmen 4
- Teile 7
Laufend
Zuletzt aktualisiert Fr., Jan. 20, 2023
𝓘 𝓬𝔃𝓮𝓶 𝓾 𝔀 𝓽𝔂𝓶 𝓳𝓮𝓭𝓷𝔂𝓶 𝓰ł𝓾𝓹𝓲 𝓬𝔃ł𝓸𝔀𝓲𝓮𝓴 𝓬𝔃𝓮𝓹𝓲𝓪 𝓼𝓲𝓮̨ 𝓽𝓪𝓴 𝓾𝓹𝓪𝓻𝓬𝓲𝓮 𝓹𝓸𝓹𝓮ł𝓷𝓲𝓸𝓷𝓮𝓳 𝓸𝓶𝔂ł𝓴𝓲, 𝓬𝔃𝓮𝓶𝓾 𝓹𝓸𝓻𝓪𝓷𝓲𝓸𝓷𝔂, 𝓹𝓸𝓴𝓪𝓵𝓮𝓬𝔃𝓸𝓷𝔂, 𝓼́𝔀𝓲𝓪𝓭𝓸𝓶𝔂, 𝔃̇𝓮 𝓲𝓭𝔃𝓲𝓮 𝔃ł𝓪̨ 𝓭𝓻𝓸𝓰𝓪̨ 𝓫𝓻𝓷𝓲𝓮 𝔀𝓬𝓲𝓪̨𝔃̇ 𝓭𝓪𝓵𝓮𝓳, 𝓬𝓲𝓪̨𝓰𝓵𝓮 𝓼𝓲𝓮̨ ł𝓾𝓭𝔃𝓪̨𝓬, 𝔃̇𝓮 𝓽𝓸 𝓶𝓸𝔃̇𝓮 𝓷𝓲𝓮 𝓫𝔂ł𝓪 𝓸𝓶𝔂ł𝓴𝓪?
Alle Rechte vorbehalten
#85
poems
Werde Teil der größten Geschichtenerzähler-CommunityErhalte personalisierte Geschichtenempfehlungen, speichere deine Favoriten in deiner Bibliothek und kommentiere und stimme ab, um deine Community zu vergrößern.
Vielleicht gefällt dir auch
BTS I NIE TYLKO 💜
✨✨
Śnieżyny
W trzewiach ziemi przebudzona, zobaczyłam złoty kwiat Usłyszałam pieśń syrenią, wyszłam w doskonały świat Gniazda ptaków rozkwilonych, kępy zzieleniałych drzew A nad nimi niósł się nocny, z gwiazd pędzony, srebrny śpiew - "Przebudzenie" I śmiejcie się, i płaczcie z zachwytu, przesady I patrzcie na mnie, patrzcie, bez żadnej żenady I jedzcie, proszę, jedzcie to ciało, tę duszę Pożryjcie mnie w całości, hodujcie swą tuszę - "Wyparcie" Szlak mój może pobiec dookoła świata Przez kurhany losów, pod burzowym stropem Na sercu wciąż blizna, źle przyszyta łata Co noc sny me zbiera i rzuca pod twe stopy - "Włóczęga" Te setki spiesznych nóg i dłoni pełnych pracy I głów mówiących jednostajnym głosem Tysięczny martwy wzrok, ci sami wciąż łajdacy Kto przejmie się ich bezimiennym losem? - "Miasto" Wynieś mnie pod kryształ nieba na wichrowym szczycie Ucisz skały brzmiące lodem, by nie spłoszyć zorzy Która nocy mir obali podstępnie i skrycie Ciemność srebrną unicestwi i na marach złoży - "Serca Zimowe" Szkliste pajęczyny, wskorś wiatru rozsnute W sieciach uwięziły pierwsze skry jutrzenki Każda drobnym blaskiem jak diament maleńki Inkrustuje pąki srebrem mgieł okute - "Rosa" Twoja dłoń szepcze "cyt", pieszcząc sennie te kwiaty Słaby gest muska mrok, rozdzierając mu szaty Zapach róż pęta czas w fioletowym bezkresie Pełnym gwiazd, których skry echem morze poniesie - "Fantazja" Jedna dana szansa, tylko jedno życie Ale czy zakwitła, czy przepadła z wiekiem Tego się nie dowiem w swoim ziemskim bycie Na zawsze skazana pozostać człowiekiem - "Ofiara" Łyk za łykiem schodzi drink za drinkiem, inne światy W oczach rozmazują się grafitti i plakaty W kilka ruchów spadną z nas koszulki, buty, spodnie Jesteś prosto z piekła, a ja lubię igrać z ogniem - "Czerwone Światła"
Faber est suae quisque fortunae
Faber est suae quisque fortunae - "Każdy jest kowalem własnego losu" - To zbiór wierszy, ukazujących brud w szczelinach naszego świata. To wiersze o ludziach, którzy chcą coś zmienić w swoim świecie, ale nie mogą. To wiersze o ludziach, którzy mogliby zmienić świat, gdyby tylko świat był inny. Posłuchaj o nich. Nie mają imion. Nie mają nazwisk. Nie są nikim konkretnym. Ale zastanów się - czy może to nie są opowieści o wszystkich nas i każdym z osobna. A może to tak naprawdę jedna, spójna historia. Niektóre osoby opowiedzą ci o sobie same. Inne nie były na to gotowe. Jeśli jesteś gotowy - posłuchaj ich głosu. O więcej nie proszę. Ale nie są to słowa, które odejdą z wiatrem. Raczej wgryzą się wraz z brudem za paznokcie.
Jeszcze bliżej...
Poezja, która mówi o bliskości jeszcze bliżej, oraz porusza różne aspekty relacji
Inhaltsrichtlinien