Karanlık Cennet

...Levent karşısında ki dört kıza baktı. Cesur ve öfkeli bu kızlar ona öz kızını silah tutmuşlardı, ailelerinin ve acılarının intikamını alacaklardı. Levent şaşkınlığını gizlemiyordu oysa kızı ondan öğrenmişti duygularını gizlemeyi. "Siz?..."
Kızı bir adım öne çıktı. Karşısın da duran adam onun babasıydı ama kızı bir yabancıya bakıyordu...

...Diğer kız eliyle alkış tutuyordu. O Levent yüzünden sevgisini tadamadığı annesini kaybetmişti.
Hissiz olmak demekti bu. O babasız bir evde nefretle büyümüştü. Kız bu yüzden annesinin sevgisini hep beklemişti...

...Diğer iki kız da Levent' e yaklaştılar. Onların hayatı bir yetimhanede bir araya gelmişti. İkisi de mutluluk havuzun dan bataklığa düşercesine kaybetmişlerdi gülümsemelerini. Aileleri onlara veda ederken fark edemeyecek kadar temizdi düşünceleri...

..."Acılarımızı tatmaya hazır ol Levent. Sahip olduğun her şeyini elinden alacağız. Bütün yaşattıklarını sana yaşatacağız." Levent birden ciddileşti. Karşısın da duran kızları küçümsemesine rağmen kızını görmek acı sızısını hissettirmişti bile. O kızları gençlik basamaklarını yeni tırmanan ve hırs yaptıkları için kendini güçlü sanan kızlar sanıyordu. Oysa onlar intikamı en iyi bilenlerdi.
"Sahip olduğum her şeyi elimden aldınız zaten kaybedecek hiçbir şeyim yok ve siz küçük hanımlar henüz işim bitmedi."
"Merak etme işini bitirmene bizzat yardımcı olacağız."...