MÜHÜRLÜ SIRLAR

MÜHÜRLÜ SIRLAR

  • WpView
    Reads 122
  • WpVote
    Votes 29
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Jul 21, 2026
Bazı insanlar çok şanslıdır bu hayatta. Hergün gülemezler belki fakat gülmek nedir bilirler yinede. Bazen keşke diyecek gibi oluyorum keşke bende onlardan olsaydım. Ama yinede biliyorum bu hayatta yaşadığımız her şeyin bir sebebi var. Eğer gülmeyi bilenlerden olsaydım, şanslı olanlardan olsaydım bu görevi sırtlanamazdım. ---------------------------------------------------------------------------
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • UMAY
  • EĞER PEŞİNDEN GELİRSEM
  • GÖKYÜZÜNÜ KUCAKLA
  • SOLUCAN 1 ve 2. Kitap
  • Mayıs Sineğim Olur Musun?
  • Karagül [TAMAMLANDI]
  • İskoçya'nın Esiri (Tamamlandı)
  • BERDEL (TAMAMLANDI)
  • AŞKIN YÜZÜ 🚬 BİZE SEN KALA 4
UMAY

"İzliyoruz " derken sesinde garip bir dalgınlık oluşmuştu. Dudaklarıma bir gülümseme yerleştirirken kemerimi çıkardım ve son kez ona baktım. "Gidiyorum" derken direksiyonda ki elini kaldırıp yüzüme koydu ve sabah evden çıkmadan önce yenilediğim bandajın üzerinde gezdirdi parmaklarını, gözleri yaramdan ayrılıp da tekrar gözlerimi bulduğun da şok olmuş gibi ona bakıyordum. "Yaralanma olur mu? " dediğinde ne diyeceğimi bilemedim. Sadece ona bakıyordum. Güzel yüzü tam karşımdayken ve bana böyle bir cümle kurarken ne diyebilirdim ki? Ne demeliydim? Kendimi toparlamaya çalışırken onun benden uzaklaşan eline kısa bir bakış atıp gülümsemeye çalıştım ve derin bir nefes alırken yüzümü ondan biraz geriye çektim. Elimi kaldırıp bir asker selamı yaparken, "Emredersiniz Yüzbaşım "dedim gülümseyerek ve hemen ardından bir şey söylemesini beklemeden arabadan indim. Son gördüğüm şey ise dudaklarına yayılan gülümsemesiydi. .....

More details
WpActionLinkContent Guidelines