BİLİNMEYEN EVREN

Oysa herşey biraz bilinmezdir zaten...

Saat gece bir sularıydı. Yağmur çok şiddetli yağıyordu. Gökyüzünde sık sık şimşekler çakıyordu. Çok fazla fırtına vardı. Işıl'ın sancısı git gide artıyordu. Ama göz gözü görecek gibi değildi. Birden Işıl daha çok bağırmaya başladı. Bu sırada şimşekler de şiddetlenmişti. Kurtlar aynı anda ulumaya başladı. Ve bi bebek sesi ile herşey durdu sanki. Yağmur daha yavaş yağıyordu, şimşekler kesildi, fırtına dindi. Bebeğe baktım ilk kez bu kadar beyaz tenli bi bebek görüyordum. Siyah saçları beyaz teni ve siyah iri gözleri olan bi bebekti bu. Hemen bi çarşafa sardım. Simsiyah saçlara sahipti. Annesinin isminden alıyordu saçlarında ki ışıltıyı sanki. Sonra Sedat girdi içeri ses kesilince korkuyla bakıyordu gözleri. Bana baktı elimde ki bebeğe baktı. Sonra bir ağlama sesi ile yine fırtına, şimşek, yağmur başladı. Sedat sevinçle yere oturdu. Kurt ulumaları ağlama sesine eşlik etti. Bebeğin kulağına eğilip Gece diye sayıkladım...