Annem her zaman "Sabah bir anlık parlayabilir, ama karanlık bir ömür sürebilir" derdi. Doğru da demişti. Benim sabahım bir gece de karanlığa boğulmuştu. Daha 7 yaşında, okuyamı yeni sökmüş bi çocuken annemin ölümünü izleyemek zorunda kalacak kadar şey yaşamıştım... Ay ışığının altında ecelimden kaçıyordum ama artık içim de bi ümit kalmamıştı öleceğimi anlamıştım. Geçtiğim sokaklar tanıdıktı çünkü 13 yıl önce burda annem ile yine ecelimizden kaçarken geçmiştik bu sokaklardan. Ve sonunu hatırlıyordum. ÇIKMAZ sokak.
Más detalles