NINEYTRIHT

Ginoo, isinusumpa ko ang iyong pangalan,
sa ilalim ng mga tala itong aking kanlungan.
Dahil ikaw ang nagiisang haring araw ko sa kalawakan,
at ako ang tanging luna na iyong sandalan.

Nagising ako at ito nagiisa,
ang nagiisang sumira at tumapon sa lahat,
pero hindi ang nagloko at nagumpisa,
nasaktan kita, pero ako dapat ang masaya.

Paghihintay sa kanya'y nakakabanas,
natapos na ang kaliwang landas,
walang alam sa iba natungo ang totoong oras,
bawat paghinto, pulang marka ang lumalabas.