yanlız

3 yaşındayken annemi kaybetmiştim bundan daha kötü ne olabilirdi 5 buçuk yaşındayken de babamı kaybetmişim kardeşim de yoktu yanlızdım akrabalarım yanına almak istemiyordular. çünkü ben yetim bir çocuktum. kendi koşullarımla bir okula yazıldım. aile toplantılarında ben gidiyordum öğretmenim bunu farketti. ve bana sordu:
_ kızım bak niye aile toplantılarına sen geliyorsun? diye sormuştu bana,mutsuzluk yüzüme vurmuş bir şekilde:
_ öğretmenim ben 3 yaşındayken annemi kaybettim, 5 buçuk yaşındayken de babamı kaybettim, hem kardeşim de yok akrabalarım yetim olduğum için yanlarına almadılar. demiştim öğretmenim ise bana "kalacak yerin varmı "var mı diye sordu ben " hayır yok öğretmenim demiştim"o tamam o zaman bundan sonra benimle geliyorsun evi oluncaya kadar benimle yaşa , veli toplantısında sakın gelme bundan sonra ben gideceğim ben sana anne ve baba olurum demişti "evine gittik karısı ve çocukları beni sevmiyordu sonra onlarada alıştım ama annemi ve babamı çok özlüyorum