The One
  • WpView
    Reads 182
  • WpVote
    Votes 13
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Feb 20, 2015
WpInfo
Fanfic
Prologue : Humihikbi akong lumayo sa lugar na yun, ndi alintana ang malkas na ulan, ndi ko maaninag ang daan,at pinanlalabo rin ng luha ang aking mga mata... Kailangan ko ng makaalis, bago pa nya ako maabutan.pinahid ko ng my diin ang aking mukha, para mahimasmasan man lang. Hindi ko kyang isipin na dahil sa akin ay babagsak ang career nya. "Ayoko.ayoko"ang ulit kong bigkas, akmang hahakbang na ako ulit ng may humigit sa aking braso. "Glaiza please,dont do this to me" ang sambit ng lalking unng kita ko plang ay hinangaan at unti-unting minahal,si Daniel na sikat na artista at singer na dati ay sa tv ko lng nkikita at mga mall shows,ay ngaun ay nsa harapan ko na. Humagulgol na ako sa aking mga palad, ndi ko kayang isipin na mapalayo sa knya,ngunit para sa career nya kailangan kong mgsakripisyo,alang-alang sa knya.Dahil mahal na mahal ko sya. Mahigpit na yakap ang sumunod na nramdaman ko,at lalo lmang itong ngpalaks ng iyak ko... "You're The One, please stay with me "...
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Sweetest Mistake
  • I LOST IT
  • My Kiss Addict Boyfriend(COMPLETED)
  • FALLING INLOVE WITH THE PLAYBOY
  • IM INLOVE WITH A MOBILE LEGENDS PLAYER
  • My Possessive Bully (REPOSTED) (NEW VERSION)
  • My Babies Father Is My Ex-Boyfriend (COMPLETED)
  • Sweetest Mistake
  • Obsessive Desire (GXG)
  • I'm Just His Second Choice {COMPLETED}

Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.

More details
WpActionLinkContent Guidelines