Bloody love

Bloody love

  • WpView
    MGA BUMASA 17
  • WpVote
    Mga Boto 1
  • WpPart
    Mga Parte 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeHuling na-publish Wed, Apr 19, 2023
Solo era una salida más... y terminé con un recuerdo que me persigue. No sé si hice bien en escapar, pero mi cuerpo actuó antes de que pudiera pensar. Fue instinto. Sobrevivencia. Y al final, esos hechos, torpes o valientes, me llevaron a ti. No sé si esto me traerá amor o destrucción, si encontraré en ti una herida o una cura. Pero algo dentro de mí se enciende ante la posibilidad. Y aunque pueda doler, me emociona. Quizá porque, por primera vez, siento que estoy viviendo algo real.
All Rights Reserved
#599
romancegay
WpChevronRight
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • "El día está tan triste como yo"
  • No me mires [Gay/Yaoi]
  • Q̊⫶ů⫶é̊⫶ r̊⫶å⫶r̊⫶o̊⫶ p̊⫶ů⫶e̊⫶d̊⫶e̊⫶ s̊⫶e̊⫶r̊⫶ e̊⫶l̊⫶ å⫶m̊⫶o̊⫶r̊⫶
  • MI TaxiBoy - Capitulo Final
  • Hacia el pasado (Truten- Dbz)
  • Tú, Yo y el Caos
  • Mine
  • Ama O Muere
  • Bajo la misma mascara (chat noir x malereader)
  • Regresa a Mi (Mafia Marshall VII)

Estar en ese lugar me trae tantos recuerdos, tantas anécdotas, tantas historias,...era el último día en el que estaba ahí y no pude evitar ponerme algo sensible e intensa; sentía un dolor y un vacío tan grande en mi pecho que no pude contener el llanto, siento como las lágrimas ruedan por mis mejillas mientras miro mis muñecas en busca de heridas como cuando lo hacía en las primeras sesiones del grupo de apoyo,...pero no están, no las encuentro por más que las busco y empiezo a desesperarme, a volver a caer al vacío, pero recuerdo toda mi vida, recuerdo mis amistades hipócritas, amores pasajeros que me rompieron el corazón, el acoso que tuve que pasar en el instituto, recuerdo mis inseguridades, mis traumas, mis delirios y mis demonios internos... recuerdo cada una de las cosas que lograron lastimarme, pero ya no siento dolor, ni rencor hacia otras personas, ya no siento nada de lo que sentía al principio; empiezo a entender muchas cosas, empiezo a encontrarme, porque estaba perdida en algún lugar oscuro del que no podía salir, me doy cuenta de todo lo que me dio el grupo y le agradezco al lugar, a mi mugroso y deprimente lugar. Portada por: Marbeth Uveme

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman