SON YANLIŞIN TEK DOĞRUM

Bugün bir karar verdim. Artık görünmez değildim. Herkes beni görüyordu, biliyordu ve yıllar geçse bile asla unutamayacaklardı. Onlardaki en derin yarayı ben açmıştım. Ama kendime açtıklarım gibi olmamıştı bu yaralar. O kadar insafsız değildim. İnsafsız mıydım? Hayır değildim.
Bugün herkesin aklından bir kezde olsa geçen düşünceyi uygulamaya döküyordum. Geri dönebileceğim kimsem kalmayacağını bile bile... Neden mi? Çünkü ben deliydim. Ben bir deliydim ve artık ölmek için yalvarıyordum.
Ortada bir yanlış vardı ama ilk değildi. Bu son yanlıştı ve bir daha asla yanlış yapılmayacaktı. Bir doğru vardı ve tek doğru buydu.
Ben bir karar vermiştim ve son yanlışım da tek doğrum da bu kararımdı.