Bu zamandaki arkadasliklar

Bu zamandaki arkadasliklar

  • WpView
    LECTURAS 195
  • WpVote
    Votos 14
  • WpPart
    Partes 2
WpMetadataReadConcluida vie, mar 4, 2016
Bu hayatta en değerli ve sana gerektiği zamanlarda her zaman senin yanında olmak için çabalayan ve destek olabilen yegane olan tek şey ailedir.Aile insanın en güvendiği bir yerdir.Aile dışındaki çoğu iletişim yada ilişkiler menfaatlere bağlı olan ilişkilerdir.Genelde bencildirler ama birşey vardır ki gerektiği kadar güven duyabileceğin bir dost ve arkadaş bulursanız eğer yanınızdan asla ayırmayın bu zamanda böylesine güven duyabileceğiniz dostlar bulmanın ne kadar zor olduğu ortadadır.
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • AKLIMDA | lades ' yarı texting | tamamlandı
  • Mila Ay'
  • KUZEY KUTBUNDAN ADAM
  • Tesadüfen Yayın| Yarı Texting
  • Gün Işığı ☀️ Orel
  • İSTİHKAK
  • Aşkın Kaotik Hâli/Yarı Texting
  • ünlü
  • yitirmeden, text.
  • Tutsak | Barış Alper Yılmaz

Üzerindeki sırılsıklam kıyafetlerinden akan damlalar parkeyi ıslatırken, "Pes et artık!" dedi sinirle burun kemerini sıkarak. Forması üzerine yapışmıştı, sıkıca kenetlediği çenesinden üşüdüğünü gayet iyi anlayabiliyordum ama her zamanki gibi inat ederek, bunu belli etmemek için elinden geleni yapıyordu. Elindeki, giymek için aldığı ama bana laf yetiştirmekten giymeyi unuttuğu kot ceketi ıslak olmayan tek şeydi ve biraz daha burada böyle dikilmeye devam ederse hem onu da ıslatıp, hem de hasta olacaktı. Kollarımı göğsümde birleştirip "Pes etmek mi?" dedim alayla. "Ben bu oyun için tavuk kemiğine dokundum be!" Gözlerini devirdi. "Evet, iki yıl önce." Omuzlarımı silktim. "Yine de dokundum o iğrenç şeye," dedim geri adım atmadan. "Hem çok istiyorsan sen pes et." "Asla," dediğinde, başımı sallayıp "Ben de öyle düşünmüştüm," diye mırıldandım. Önümdeki titreyen bedenine bakarken daha fazla dayanamadım. Nefesimi dışarı bırakıp yenilmişlikle yanına yaklaşmaya başladığımda, kaşlarını çatmış, adımlarımı takip ederek ne yaptığımı anlamaya çalışıyordu. Tam önünde durduğumda başımı kaldırıp gözlerinin içine baktım ve kısık bir sesle "Aklımda," diye mırıldanarak ısrarla üzerine giymediği ceketini aşağıdaki parmaklarının arasından çekip aldım. İki yanındaki kollarından birini kavradığımda, soğuktan buz kesen bedeninin kasıldığını anbean hissetmiştim. Umursamadan, "Giy şunu," diye mırıldandım ve sağ kolunu kaldırarak ceketin aynı taraftaki kolundan geçirmeye çalıştım. Ne yapmak üzere olduğumu anladığında, tam dibimdeki bedeninin titrediğini tüm hücrelerimle hissettim. Soğuktan olmadığına yemin edebilirdim. | Kısa hikaye

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido