REBEKKA

Adım adım yaklaşıyordum kıza. Gözlerinden fışkırıyordu korkusu. Geri geri gidiyordu.
...
Gözlerimi araladığında etrafımda polisler vardı. Haraket etmeye çalıştığımda üzerimde bir not buldum "Rebekka" gözlerim bir anda faltaşı gibi açıldı. Yanıma yaklaşan polis, elimden nazikçe notu çekti. "Kahretsin" yanındaki polise dönerek, notu gösterdi. Bende bu sırada böğürerek ağlama kısmına geçmiştim. "Bunu nasıl yapabilir? Artık temiz değilim, temiz değilim." Diyerek ağladım. Elinde pet şişe suyla gelen polis. "Sakin ol!" Diyerek suyu uzattı. "Sana saldıranın görüntüsünü hatırlıyormusun?" Diye sordu. "Ha-hayır. Tipi umrumda değil , bana ne yaptı görmüyormusun?" Sırıtarak cevap verdi. "Polis olmasam ben bile seni düşünebilirdim" dedi. Çantamı kafasına geçirdim. "Şerefsiz" bir hışımla ayağa kalktım. Koşarcasına yürümeye başladım. O iğrenç ellerini koluma geçirerek, "daha ifadeni vermedin otur şuraya" dedi. "Rebekka ne demek?" Diye soruverdim. Bana dik dik baktı.