KIŞ GÜNEŞİ

Her ne kadar mutlu görünmeye çalışsam da öyle değildi içim. Yangınlar vardı içimde ama ben diğerlerinide yakmamak için gülmek zorundaydım...

Tesadüfen hayatınıza giren bir insan için en fazla ne yapabilirdiniz?

Ben ölümü göze almıştım. Kendimi bile bile ateşe atmıştım ama ateş beni yakmamıştı içimi soğutmuştu.

Onun için herşeye değerdi.

O Ayaz.

Varlığım olan ve aynı zaman da bana yokluğu yaşatan. O benim sevdiğim adam...

"Ama sen gideceksin..."

"Ama hep yanında olacağım."

"Beni seviyor musun?"

"Hem de çok seviyorum kış güneşi."

"O zaman gitme, yanımda kal."

"Gitmek zorundayım. Senin için, kendim için, bizim için..."