111. Döngü

Kulaklarım çınlarken moloz yığınlarından kendimi sürükleyerek çıkardım. Bu kaçıncı döngü 6? Hayır 86 olsa gerek? Tek kolum ve bacaklarım moloz altında kalmış olsa da. Yaşamam gerek, yaşamalıyım değil mi? Yaşamalı mıyım?
Üzerime vuran ışıkla birlikte kafamı yukarıya kaldırdım büyük bir meteor parçası üzerime doğru geliyordu. Doğru ya bu 110. Döngüydü...

...

Karanlık yeniden vücudumu hafifletti ve sarıp sarmaladı...
Bir ses duydum, daha doğrusu içimde yankılanıyordu.
"Bu sonuncu döngü olacak gezgin... 110 döngüde başarısız oldun 111. De de başaramazsan öleceksin..."

Gözlerimi açtığımda herşeyin başladığı noktadaydım.
İşte başlıyoruz!

...

⚠️
Öncelikle başlamayı düşünüyorsan burayı okumadan geçme.
⚠️
🚫Hikaye içeriği argo dil ve küfür içerebilir.
🚫Hikayede şiddet ve intihar gibi unsurlar yer alabilir.
🚫Eğer bu tarz içeriklerden kolay etkileniyorsan lütfen bu hikayeyi geç.

Teşekkürler...