MARA

Burası kanunların bittiği yer. Burası MARA.

On yaşında ablası çalınan küçük bir kız çocuğu değildi artık. O, kendi masumiyetini bir silahla takas etmiş, ruhunu intikamla bilemiş bir KARA MELEK.

Mina Güngöz, yerin yedi kat altındaki o cehenneme, Mara Çetesi'nin kalbine kendi isteğiyle yürüdü. Amacı belliydi: Kayıp ablasını bulmak ve Şeytan'ın saltanatını kanla yıkmak. Dilsiz duvarlar, beyaz önlükler ve maskeli yüzler arasında hayatta kalmak zorundaydı.

Ancak av, avcının inine girdiğinde kurallar değişir. Mina, İblis'in gözlerinin içine baktığında sadece bir düşman değil, kendi ruhunun karanlık yansımasını da görecekti.

Plan basitti: Sız, bul, yok et.
Gerçek ise kanlıydı: Aşık ol, parçalan, yine de tetiği çek.

❝ᴋᴀɴᴀ ʙᴜʟᴀɴᴍış ʙɪʀ ᴍᴇʟᴇᴋ, ᴛᴀşʟᴀşᴍış ʙɪʀ şᴇʏᴛᴀɴᴅᴀɴ ᴅᴀʜᴀ ᴛᴇʜʟɪᴋᴇʟɪᴅɪʀ.❞

•••

Bana "Mina" dediler, ama ben Mera'ydım.

Bana "Kurban" dediler, ama ben Cellattım.

Bana "Beyaz" dediler, ama ben içimdeki karanlıkla geldim.

Onlar, on yaşında bir kız çocuğunun hayallerini çaldılar. Ben, on sekiz yaşında bir kadın olarak imparatorluklarını yıkmaya geldim. Ablamın kokusunun sindiği o sokakların hesabını sormadan, o Ejderha'nın son nefesini kestiğimi görmeden ölmeyeceğim.

Burası MARA.
Burada duvarlar beyaz, ruhlar siyahtır.
Ve ben, o beyazlığı kendi kanımla değil, onların kanıyla boyamaya yemin ettim.

Şeytanın huzuruna çıkmaya hazırım. Peki ya Şeytan, Kara Melek'le yüzleşmeye hazır mı?

HİKAYEMDEKİ HER ŞEY BANA AİTTİR. ÇALINMA DURUMUNDA GEREKLİ YERLERE MÜRACAAT EDİLECEKTİR.